Odmiana imienia Miła przez przypadki

Miła imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Miła

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Miło

Biernik
(kogo? co?):Mile

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Mile!

Przykłady deklinacji imienia Miła” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Miła

Miła nie umie śpiewać.
Ma na imię Miła.
Gdzie jest Miła?
Miła tego nie widzi.
Jak już wiecie mam na imię Miła.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Najbardziej polubiłam ojca .
Postawa była zupełnie inna.
W sobotę są urodziny .
Nie mogę się otrząsnąć po odejściu .
Rodzina wyprowadziła się.

Celownik (komu? czemu?): Miło

Miło włosy stanęły dęba na głowie.
Ten nie pozostał dłużny Miło.
Przyglądam się Miło.
Słoik z kawą wyleciał Miło z rąk.
Mam nadzieję, że Miło również się podoba.

Biernik (kogo? co?): Mile

Zdjęcie przesłane przez Mile.
Całość dopełniają misternie zaaranżowane wnętrza przez Mile.
Kiedy podążyłam za jego wzrokiem, ujrzałam Mile.
Spojrzał na Mile i uśmiechnął się.
Spojrzałam na Mile.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Zostanę tu tylko z i chłopakami.
A sytuacja z rozwinęła się nagle dosyć szybko.
Dzisiaj miałam się spotkać pierwszy raz z .
Rozmawiam z .
Sprzątam pokój z .

Miejscownik (o kim? o czym?):

Zapraszam na film dokumentalny o .
Pamiętajmy o i o tym, że była dobra dla nas wszystkich.
Na wsi, za dużo rzeczy przypomina mi o .
Te widzenia mieszały mu się z nieustającą myślą o .
Tej nocy po raz pierwszy śniłam o .

Wołacz (hej!): Mile

Gdzie jesteś Mile!?
Dziękuję Mile za rozmowę!
Witaj Mile!
Hej Mile!
Mile! Wróć do mnie!