Odmiana imienia Norbusia przez przypadki

Norbusia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Norbusia

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Norbusi

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Norbusią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Norbusiu

Dopełniacz
(kogo? czego?):Norbusię

Celownik
(komu? czemu?):Norbusi

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Norbusi

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Norbusia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Norbusia

Jutro Norbusia wyjdzie ze szpitala.
Norbusia chce pójść ze mną na spacer.
Norbusia wraca do domu.
Norbusia ma katar i źle się czuje.
Norbusia odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Nie lubię .
Przez uchylone drzwi usłyszałem wołanie .
Rodzina wspólnie spędziła świąteczny wieczór.
Ustaliliśmy jednak, ze na razie będę mieszkać u .
Rodzina wyprowadziła się.

Celownik (komu? czemu?):

Zaproponowałem dwa tematy.
Dzięki święta nabrały nowego wymiaru.
Zszedłem z drogi i usiadłem w fotelu.
Chciałam szybko pochwalić się .
Proszę nie dokuczać!

Biernik (kogo? co?): Norbusi

Odprowadziłam Norbusi do wyjścia.
Nieśmiało gładzi Norbusi po włosach.
Chwyciła Norbusi za rękaw płaszcza.
Norbusi natychmiast ogarnęła gorąca błogość.
Spojrzał na Norbusi z zaciekawieniem.

Narzędnik (z kim? z czym?): Norbusią

Jadę z Norbusią na dyskotekę.
Ja z Norbusią siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Ale można sobie zrobić zdjęcie z Norbusią.
Zakończyliśmy edycję kwietniową z Norbusią.
Siedzieliśmy z Norbusią na kanapie.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Wspominam o .
Mamrotał coś o , gdy podtrzymywał się ściany.
Jest to prawdziwe kompendium wiedzy o .
Dzisiaj chciałam napisać o .
Zrozumiałam, że muszę teraz powiedzieć prawdę o .

Wołacz (hej!):

Cześć !
Dobranoc !
! Gdzie jesteś?
! Wróć do mnie!
Witaj !