Odmiana imienia Martin przez przypadki

Martin imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Martin

Dopełniacz
(kogo? czego?):Martinem

Celownik
(komu? czemu?):Martina

Biernik
(kogo? co?):Martinów

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Martinowie|Martiny

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Martinowi

Wołacz
(hej!):Martinami!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Martinowie, Martiny

Dopełniacz
(kogo? czego?):Martinom

Celownik
(komu? czemu?):Martinach

Biernik
(kogo? co?):Martinie

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Martinie

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Martina

Wołacz
(hej!):Martinów!

Przykłady deklinacji imienia Martin” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Martin

Jeśli jednak przegrasz, Martin zostaje z nami.
Moje drugie imię to właśnie Martin.
Dla mnie było już jasne, ze Martin umiera.
Dopiero do mnie dotarło, że Martin już tu jest.
Martin wraca do domu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Martinem

Zobaczyłam uśmiechniętą twarz Martinem.
Muszę pochwalić pomysł Martinem.
Przepis na tą babkę dostałam dawno temu od znajomej Martinem.
Piszę list do Martinem.
Bardzo podoba mi się wypracowanie Martinem.

Celownik (komu? czemu?): Martina

Kto wie, może Martina wyjdzie do na dobre.
Proszę Martina nie dokuczać!
Martina przyszła nagle do głowy straszna myśl.
Tym razem nie damy Martina dojść do głosu.
Dopiero teraz zrozumiałem, że Martina coś się stało.

Biernik (kogo? co?): Martinów

Na Martinów moje słowa podziałały niczym ostroga na bojowego ogiera.
Podchodzi, całuje Martinów i idzie do wyjścia.
Martinów znalazłam w recepcji hotelu.
Widzę Martinów.
Chwyciła Martinów za rękaw płaszcza.

Narzędnik (z kim? z czym?): Martinowie|Martiny

Ja z Martinowie|Martiny chcemy się przebrać za wampiry.
Oboje z Martinowie|Martiny wybuchliśmy śmiechem.
Zostaliśmy z Martinowie|Martiny w salonie sami.
Wieczorem z Martinowie|Martiny znowu idziemy na spacer.
Ale można sobie zrobić zdjęcie z Martinowie|Martiny.

Miejscownik (o kim? o czym?): Martinowi

A przecież nikt inaczej o Martinowi nie pisał.
Bardzo fajny blog o Martinowi.
Nie wspomniałem na początku o Martinowi.
Kiedyś chciałam napisać wiersz o Martinowi.
Zastanawiam się czy powiedzieć mami o Martinowi.

Wołacz (hej!): Martinami

Witaj Martinami!
Martinami! Gdzie jesteś?
Martinami! Wróć do mnie!
Dziękuję Martinami za rozmowę!
Dobranoc Martinami!