Odmiana imienia Marita przez przypadki

Marita imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Marita

Dopełniacz
(kogo? czego?):Maritą

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Maricie

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Maricie!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Marito

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Marity

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Maritę!

Przykłady odmiany imienia Marita” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Marita

Dobrze, że Marita grzecznie śpi.
Dla mnie było już jasne, ze Marita umiera.
Ma na imię Marita.
Dziś Marita ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Za chwilę wróci Marita z lasu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Maritą

Tata Maritą sam opatrzył mi nogę.
Na korytarzu blisko pokoju Maritą stało kilka osób.
Rodzina Maritą zginęła w wypadku samochodowym.
Tymczasem zauważyłam wpis Maritą kilka dni temu.
Postanowiłam zadzwonić do Maritą.

Celownik (komu? czemu?):

Co tej po głowie chodzi?
Coś muszę powiedzieć, stoi i czeka.
Daję , to co najlepsze we mnie.
Przyglądam się .
Zostawiam karteczkę i już mnie nie ma.

Biernik (kogo? co?): Maricie

Spojrzałam na Maricie jak dopisuje kolejne literki.
Oszołomienie spadło teraz na Maricie i na moment odebrało mu wigor.
Patrzył na Maricie z pełnym zgrozy podziwem.
Poszłam dalej i wtedy poznałam Maricie.
Spojrzałam na Maricie w wymownym geście.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Siedzieliśmy z przy basenie.
Karolina miała się spotkać z przed szkołą.
Oboje z kochamy słodycze, a ja uwielbiam piec.
Pracuję z .
Sprzątam pokój razem z .

Miejscownik (o kim? o czym?):

I tak oto dowiedziałam się czegoś nowego o .
Wczoraj wspomniałam o z moim tatą.
Zastanawiam się dlaczego wspomniałeś o .
Chciałbym być teraz przy .
To jest pieśń o .

Wołacz (hej!): Maricie

Maricie! Gdzie jesteś?
Dzień dobry Maricie!
Maricie! Wróć do mnie!
Dziękuję Maricie za rozmowę!
Maricie! Uważaj!