Odmiana imienia Longina przez przypadki

Longina imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Longina

Dopełniacz
(kogo? czego?):Longiny

Celownik
(komu? czemu?):Longinie

Biernik
(kogo? co?):Longinę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Longiną

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Longinie

Wołacz
(hej!):Longino!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Longiny

Dopełniacz
(kogo? czego?):Longin

Celownik
(komu? czemu?):Longinom

Biernik
(kogo? co?):Longiny

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Longinami

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Longinach

Wołacz
(hej!):Longiny!

Przykłady deklinacji imienia Longina” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Longina

Jeśli jednak przegrasz, Longina zostaje z nami.
Dopiero do mnie dotarło, że Longina już tu jest.
Dziś Longina ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Autorem artykułu jest Longina.
Ja i Longina nie wiedziałyśmy, co robić.

Dopełniacz (kogo? czego?): Longiny

Nie mogła się doczekać, by w końcu wysłać ją do Longiny.
Dziadek Longiny w tym czasie miał chorą rękę.
Przed domem Longiny zauważyłem wózek z dzieckiem.
Powiedział, ze wyprawia przyjęcie na cześć Longiny.
Przez cały dzień czułam wzrok Longiny na sobie.

Celownik (komu? czemu?): Longinie

Zszedłem z drogi Longinie i usiadłem w fotelu.
Co tej Longinie po głowie chodzi?
Chciałam szybko pochwalić się Longinie.
Longinie oczy błyszczą.
Coś muszę Longinie powiedzieć, stoi i czeka.

Biernik (kogo? co?): Longinę

Longinę zaczęło to nieco irytować.
Spojrzałam na Longinę jak dopisuje kolejne literki.
Zdjęcie przesłane przez Longinę.
Longinę znalazłam w recepcji hotelu.
Patrzył na Longinę z pełnym zgrozy podziwem.

Narzędnik (z kim? z czym?): Longiną

Zginął w pojedynku z Longiną.
Siedzieliśmy z Longiną przy basenie.
Zostanę tu tylko z Longiną i chłopakami.
Zostaliśmy z Longiną w salonie sami.
Oboje z Longiną kochamy słodycze, a ja uwielbiam piec.

Miejscownik (o kim? o czym?): Longinie

Czasami myślę sobie o Longinie.
Śpiewam o Longinie.
Powiedz mi, co myślisz o Longinie.
Kiedyś chciałam napisać wiersz o Longinie.
Mowa oczywiście o Longinie.

Wołacz (hej!): Longino

Longino! Wróć do mnie!
Cześć Longino!
Hej Longino!
Witaj Longino!
Longino! Gdzie jesteś?