Odmiana imienia Jutunia przez przypadki

Jutunia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Jutunia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Jutuni

Celownik
(komu? czemu?):Jutuni

Biernik
(kogo? co?):Jutunię

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Jutunią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Jutuni

Wołacz
(hej!):Jutuniu!

Przykłady odmiany imienia Jutunia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Jutunia

Jutunia wraca do domu.
Jutunia chce pójść ze mną na spacer.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Jutunia.
Gdzie jest Jutunia?
Jutunia ma katar i źle się czuje.

Dopełniacz (kogo? czego?): Jutuni

Dziadek Jutuni w tym czasie miał chorą rękę.
Przedwczoraj były urodziny Jutuni.
Rodzina Jutuni wyprowadziła się.
Wysyłam list do Jutuni.
Postawa Jutuni była zupełnie inna.

Celownik (komu? czemu?): Jutuni

Mam nadzieję, że Jutuni również się podoba.
Przyglądam się Jutuni.
Dzięki Jutuni święta nabrały nowego wymiaru.
Jutuni wpadły w ucho słowa piosenki.
Oddaję Jutuni list.

Biernik (kogo? co?): Jutunię

Nieśmiało gładzi Jutunię po włosach.
Postaram się namówić Jutunię na spacer.
Przed sesją zapytałam Jutunię co lubi.
Doprowadził tym Jutunię do stanu bliskiego apopleksji.
Zdjęcie przesłane przez Jutunię.

Narzędnik (z kim? z czym?): Jutunią

Ja z Jutunią siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Pracuję razem z Jutunią.
Razem z Jutunią przestaliśmy dawno za nimi nadążać.
Byliśmy z Jutunią na jarmarku.
Zostanę tu tylko z Jutunią i chłopakami.

Miejscownik (o kim? o czym?): Jutuni

Na pewno słyszałyście o Jutuni.
W podobny sposób w drodze powrotnej Joasia myślała o Jutuni.
Wszyscy dyskutują o Jutuni.
Mamrotał coś o Jutuni, gdy podtrzymywał się ściany.
Kiedyś chciałam napisać wiersz o Jutuni.

Wołacz (hej!): Jutuniu

Cześć Jutuniu!
Hej Jutuniu!
Dziękuję Jutuniu za rozmowę!
Witaj Jutuniu!
Dobranoc Jutuniu!