Odmiana imienia Jaromira przez przypadki

Jaromira imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Jaromira

Dopełniacz
(kogo? czego?):Jaromiry

Celownik
(komu? czemu?):Jaromirze

Biernik
(kogo? co?):Jaromirę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Jaromirą

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Jaromirze

Wołacz
(hej!):Jaromiro!

Przykłady deklinacji imienia Jaromira” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Jaromira

Jaromira tego nie widzi.
Co robi Jaromira?
Ja i Jaromira nie wiedziałyśmy, co robić.
Jaromira chce pójść ze mną na dyskotekę.
Autorem niniejszego tekstu jest Jaromira.

Dopełniacz (kogo? czego?): Jaromiry

Rozalia podeszła do Jaromiry.
Póki co dodaję zdjęcia Jaromiry z wakacji.
Szukałem linków do strony Jaromiry.
Przez uchylone drzwi usłyszałem wołanie Jaromiry.
Rodzina Jaromiry wyprowadziła się.

Celownik (komu? czemu?): Jaromirze

Oddaję Jaromirze list.
Przyglądam się Jaromirze.
Proszę Jaromirze nie dokuczać!
Jaromirze przyszła nagle do głowy straszna myśl.
Tym razem nie damy Jaromirze dojść do głosu.

Biernik (kogo? co?): Jaromirę

Obserwuję Jaromirę bardzo uważnie.
Widzę Jaromirę.
Postaram się namówić Jaromirę na spacer.
Spojrzał na Jaromirę i uśmiechnął się.
Patrzę na Jaromirę i nic nie rozumiem.

Narzędnik (z kim? z czym?): Jaromirą

Jadę na wycieczkę razem z Jaromirą.
Wieczorem z Jaromirą znowu idziemy na spacer.
Pracuję razem z Jaromirą.
Rozmawiam z Jaromirą.
Kasia z Jaromirą mieli dużo szczęścia mając taką pogodę.

Miejscownik (o kim? o czym?): Jaromirze

Rozmawiam o Jaromirze.
Kiedyś chciałam napisać wiersz o Jaromirze.
Nie wspomniałem na początku o Jaromirze.
Mamrotał coś o Jaromirze, gdy podtrzymywał się ściany.
Kiedyś tam chciałam napisać o Jaromirze.

Wołacz (hej!): Jaromiro

Witaj Jaromiro!
Dobry wieczór Jaromiro!
Jaromiro! Uważaj!
Dziękuję Jaromiro za rozmowę!
Dobranoc Jaromiro!