Odmiana imienia Honorata przez przypadki

Honorata imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Honorata

Dopełniacz
(kogo? czego?):Honoraty

Celownik
(komu? czemu?):Honoracie

Biernik
(kogo? co?):Honoratę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Honoratą

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Honoracie

Wołacz
(hej!):Honorato!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Honoraty

Dopełniacz
(kogo? czego?):Honorat

Celownik
(komu? czemu?):Honoratom

Biernik
(kogo? co?):Honoraty

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Honoratami

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Honoratach

Wołacz
(hej!):Honoraty!

Przykłady odmiany imienia Honorata” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Honorata

Autorem artykułu jest Honorata.
Jutro Honorata wyjdzie ze szpitala.
Dobrze, że Honorata grzecznie śpi.
Honorata tego nie widzi.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Honorata.

Dopełniacz (kogo? czego?): Honoraty

Postanowiłam zadzwonić do Honoraty.
Pożyczę od Honoraty samochód i możemy jechać.
Przepis na tą babkę dostałam dawno temu od znajomej Honoraty.
Na korytarzu blisko pokoju Honoraty stało kilka osób.
Ręka Honoraty uniesiona ponad głowę zamachnęła się.

Celownik (komu? czemu?): Honoracie

Ja na pewno przekaże swój procent Honoracie.
Dzięki Honoracie mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Kupiłem Honoracie magnes na lodówkę.
Powiedz wszystkim i Honoracie, że nic mi nie jest.
Honoracie wpadły w ucho słowa piosenki.

Biernik (kogo? co?): Honoratę

Patrzył na Honoratę z pełnym zgrozy podziwem.
Sierżant wpatrywał się w Honoratę jak zahipnotyzowany i nawet nie mrugał.
Lubię Honoratę.
Kiedy podążyłam za jego wzrokiem, ujrzałam Honoratę.
Nieśmiało gładzi Honoratę po włosach.

Narzędnik (z kim? z czym?): Honoratą

Oboje z Honoratą kochamy słodycze, a ja uwielbiam piec.
Refleksyjnie po spotkaniu z Honoratą.
Idę na spacer z Honoratą.
Dzisiaj miałam się spotkać pierwszy raz z Honoratą.
Ja z Honoratą siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.

Miejscownik (o kim? o czym?): Honoracie

Czasami myślę sobie o Honoracie.
Pomyśl nad tym, co napisałam ci o Honoracie.
Anna sama już nie wie, co myśleć o Honoracie.
W głowie kłebiły mu się mysli i wspomnienia o Honoracie.
Kto dziś pamięta o Honoracie.

Wołacz (hej!): Honorato

Honorato! Wróć do mnie!
Honorato! Uważaj!
Dziękuję Honorato za rozmowę!
Dobry wieczór Honorato!
Honorato! Gdzie jesteś?