Odmiana imienia Ewalusia przez przypadki

Ewalusia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Ewalusia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Ewalusi

Celownik
(komu? czemu?):Ewalusi

Biernik
(kogo? co?):Ewalusię

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Ewalusią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Ewalusi

Wołacz
(hej!):Ewalusiu!

Przykłady deklinacji imienia Ewalusia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Ewalusia

Autorem artykułu jest Ewalusia.
Ma na imię Ewalusia.
Dziś dowiedziałam się, że ma na imię Ewalusia.
Ewalusia tego nie widzi.
Dziś Ewalusia ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Ewalusi

Rozalia podeszła do Ewalusi.
Przed domem Ewalusi zauważyłem wózek z dzieckiem.
Na korytarzu blisko pokoju Ewalusi stało kilka osób.
Szukałem linków do strony Ewalusi.
Przepis na tą babkę dostałam dawno temu od znajomej Ewalusi.

Celownik (komu? czemu?): Ewalusi

Zszedłem z drogi Ewalusi i usiadłem w fotelu.
Dzięki Ewalusi święta nabrały nowego wymiaru.
Rozalia z troską przyglądała się Ewalusi.
Dopiero teraz zrozumiałem, że Ewalusi coś się stało.
Ewalusi oczy błyszczą.

Biernik (kogo? co?): Ewalusię

Doprowadził tym Ewalusię do stanu bliskiego apopleksji.
Ewalusię zaczęło to nieco irytować.
Spojrzał na Ewalusię z zaciekawieniem.
Patrzę na Ewalusię i nic nie rozumiem.
Spojrzałem znacząco na Ewalusię.

Narzędnik (z kim? z czym?): Ewalusią

Byliśmy z Ewalusią na jarmarku.
Zginął w pojedynku z Ewalusią.
Siedzieliśmy z Ewalusią na kanapie.
Kasia z Ewalusią mieli dużo szczęścia mając taką pogodę.
Śpiewam z Ewalusią.

Miejscownik (o kim? o czym?): Ewalusi

Dziś napiszę o Ewalusi.
Wszyscy dyskutują o Ewalusi.
Zrozumiałam, że muszę teraz powiedzieć prawdę o Ewalusi.
A o Ewalusi to i słowa rzec nie umiał.
Śpiewam o Ewalusi.

Wołacz (hej!): Ewalusiu

Dziękuję Ewalusiu za rozmowę!
Hej Ewalusiu!
Dobry wieczór Ewalusiu!
Gdzie jesteś Ewalusiu!?
Witaj Ewalusiu!