Odmiana imienia Anter przez przypadki

Anter imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Anter

Dopełniacz
(kogo? czego?):Anterze

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Antera

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Anterze

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Anterem!

Przykłady deklinacji imienia Anter” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Anter

Autorem artykułu jest Anter.
Jutro Anter wyjdzie ze szpitala.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Anter.
Anter wraca do domu.
Dziś Anter ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Anterze

Tata Anterze opowiedział mi o swoich przygodach w wojsku.
Anterze siedziała na podłodze oparta o ścianę.
Postanowiłam zadzwonić do Anterze.
Bardzo podoba mi się wypracowanie Anterze.
Dziadek Anterze w tym czasie miał chorą rękę.

Celownik (komu? czemu?):

Musiałam się zwierzyć .
Oczywiście każdy przyzna rację .
Daję , to co najlepsze we mnie.
Rozalia z troską przyglądała się .
Opowiadam o swoich zainteresowaniach.

Biernik (kogo? co?): Antera

Spojrzałam na Antera.
Kiedy podążyłam za jego wzrokiem, ujrzałam Antera.
Patrzy na Antera wyczekująco.
Przed wejściem spotkaliśmy Antera.
Spojrzał na Antera i uśmiechnął się.

Narzędnik (z kim? z czym?): Anterze

Sprzątam pokój z Anterze.
Dzisiaj miałam się spotkać pierwszy raz z Anterze.
Obie z Anterze miałyśmy ochotę skakać do góry.
Razem z Anterze wpadliśmy na pomysł pewnej sesji.
Rozmawiam z Anterze.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Ten wiersz jest o .
Przynajmniej tak myślał tata o .
Śpiewam o .
Dziś jeszcze powiemy sobie słówko o .
Zastanawiał się dlaczego wspomniał o .

Wołacz (hej!): Anterem

Gdzie jesteś Anterem!?
Witaj Anterem!
Dzień dobry Anterem!
Cześć Anterem!
Anterem! Wróć do mnie!