Odmiana imienia Albana przez przypadki

Albana imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Albana

Dopełniacz
(kogo? czego?):Albany

Celownik
(komu? czemu?):Albanie

Biernik
(kogo? co?):Albanę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Albaną

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Albanie

Wołacz
(hej!):Albano!

Przykłady deklinacji imienia Albana” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Albana

Albana chce pójść ze mną na dyskotekę.
Za chwilę wróci Albana z lasu.
Dziś Albana ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
W domu Albana często urządza rodzicom pokazy mody.
Ja i Albana nie wiedziałyśmy, co robić.

Dopełniacz (kogo? czego?): Albany

Rodzina Albany wspólnie spędziła świąteczny wieczór.
Na korytarzu blisko pokoju Albany stało kilka osób.
Tato Albany produkował abażury.
Serce Albany stanęło na moment.
Byłam z nimi dziś na imieninach u cioci Albany.

Celownik (komu? czemu?): Albanie

Daję Albanie, to co najlepsze we mnie.
Albanie udało się usłyszeć tylko parę słów.
Mama przyznała rację Albanie.
Napisałem wiersz dzięki Albanie.
Zrzuciła z siebie pelerynę i oddała ją Albanie.

Biernik (kogo? co?): Albanę

Patrzył na Albanę wzrokiem pozbawionym cienia inteligencji.
Nieśmiało gładzi Albanę po włosach.
Czekałam na Albanę w kawiarni.
Kiedy podążyłam za jego wzrokiem, ujrzałam Albanę.
Spojrzałam na Albanę jak dopisuje kolejne literki.

Narzędnik (z kim? z czym?): Albaną

Obie z Albaną postawiłyśmy na zmiany.
Ja z Albaną siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Byliśmy wczoraj pierwszy raz z Albaną na krytym basenie.
Dzisiaj miałam się spotkać pierwszy raz z Albaną.
Siedzieliśmy z Albaną przy basenie.

Miejscownik (o kim? o czym?): Albanie

W powrotnej drodze myślał o Albanie.
Kilka słów od autora materiału o Albanie.
Rozmawiam o Albanie.
Mówimy tu oczywiście o Albanie.
Niestety, nie umiała zapomnieć o Albanie.

Wołacz (hej!): Albano

Dobranoc Albano!
Albano! Wróć do mnie!
Witaj Albano!
Dziękuję Albano za rozmowę!
Albano! Uważaj!