Odmiana imienia Sięgniewunia przez przypadki

Sięgniewunia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Sięgniewunia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Sięgniewuni

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Sięgniewunią

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Sięgniewuni!

Przykłady deklinacji imienia Sięgniewunia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Sięgniewunia

Jutro Sięgniewunia wyjdzie ze szpitala.
Sięgniewunia wraca do domu.
Sięgniewunia chce pójść ze mną na spacer.
Autorem niniejszego tekstu jest Sięgniewunia.
Sięgniewunia tego nie widzi.

Dopełniacz (kogo? czego?): Sięgniewuni

Postanowiłam sama sprawdzić na blogu, co u Sięgniewuni słychać.
Późny start nie okazał się być zgubnym dla kariery Sięgniewuni.
Sięgniewuni siedziała na podłodze oparta o ścianę.
Rodzina Sięgniewuni zginęła w wypadku samochodowym.
Tata Sięgniewuni poszedł otworzyć drzwi.

Celownik (komu? czemu?):

udało się usłyszeć tylko parę słów.
Przyglądam się .
Co tej po głowie chodzi?
Kto wie, może wyjdzie do na dobre.
Dzięki święta nabrały nowego wymiaru.

Biernik (kogo? co?): Sięgniewunią

Nieśmiało gładzi Sięgniewunią po włosach.
Sięgniewunią znalazłam w recepcji hotelu.
Patrzył na Sięgniewunią wzrokiem pozbawionym cienia inteligencji.
Spojrzał na Sięgniewunią z zaciekawieniem.
Widzę Sięgniewunią.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Ja z siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Zostaliśmy z w salonie sami.
Obie z postawiłyśmy na zmiany.
Siedzieliśmy z na kanapie.
Wieczorem z znowu idziemy na spacer.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Niestety, nie umiała zapomnieć o .
Zastanawiałam się czy powiedzieć mamie o .
Mówimy tu oczywiście o .
Czasami myślę sobie o .
Wtedy chciałam się czegoś dowiedzieć o nim i o .

Wołacz (hej!): Sięgniewuni

Cześć Sięgniewuni!
Dziękuję Sięgniewuni za rozmowę!
Sięgniewuni! Gdzie jesteś?
Witaj Sięgniewuni!
Sięgniewuni! Uważaj!