Odmiana imienia Sharon przez przypadki

Sharon imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Sharon

Dopełniacz
(kogo? czego?):Sharon

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Sharon

Wołacz
(hej!):Sharon!

Przykłady odmiany imienia Sharon” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Sharon

Moje drugie imię to właśnie Sharon.
Dziś dowiedziałam się, że ma na imię Sharon.
Co robi Sharon?
Dopiero do mnie dotarło, że Sharon już tu jest.
Sharon chce pójść ze mną na spacer.

Dopełniacz (kogo? czego?): Sharon

Teraz wiem ze to tylko pozory, kolejne kłamstwo Sharon.
Nie mogła się doczekać, by w końcu wysłać ją do Sharon.
Zostało sto dni do narodzin Sharon.
Pożyczę od Sharon samochód i możemy jechać.
Od razu zobaczyła ich mama Sharon.

Celownik (komu? czemu?):

Opowiedziałam o przykrości która mnie spotkała.
Dzięki święta nabrały nowego wymiaru.
udało się usłyszeć tylko parę słów.
Przyglądam się .
Coś muszę powiedzieć, stoi i czeka.

Biernik (kogo? co?):

Czekałam na w kawiarni.
Spojrzałam na jak dopisuje kolejne literki.
Poznałam paru fajnych ludzi, w tym .
Spojrzał na z zaciekawieniem.
zaczęło to nieco irytować.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Byliśmy wczoraj pierwszy raz z na krytym basenie.
Siedzieliśmy z przy basenie.
Przez chwilę oboje z patrzyli na siebie.
Siedzieliśmy z na kanapie.
Zginął w pojedynku z .

Miejscownik (o kim? o czym?): Sharon

Ten wiersz jest o Sharon.
Piszę o Sharon.
Niestety, nie umiała zapomnieć o Sharon.
Dyskutuję o Sharon.
To jest pieśń o Sharon.

Wołacz (hej!): Sharon

Dzień dobry Sharon!
Witaj Sharon!
Sharon! Uważaj!
Gdzie jesteś Sharon!?
Sharon! Wróć do mnie!