Odmiana imienia Serenek przez przypadki

Serenek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Serenek

Dopełniacz
(kogo? czego?):Serenka

Celownik
(komu? czemu?):Serenkowi

Biernik
(kogo? co?):Serenka

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Serenkiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Serenku

Wołacz
(hej!):Serenku!

Przykłady odmiany imienia Serenek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Serenek

Serenek wraca do domu.
Serenek chce pójść ze mną na spacer.
Jak już wiecie mam na imię Serenek.
Dziś Serenek ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Serenek tego nie widzi.

Dopełniacz (kogo? czego?): Serenka

Dzisiaj pojechaliśmy do mieszkania Serenka.
Ręka Serenka uniesiona ponad głowę zamachnęła się.
Wysyłam list do Serenka.
Tato Serenka produkował abażury.
Późny start nie okazał się być zgubnym dla kariery Serenka.

Celownik (komu? czemu?): Serenkowi

Dzięki Serenkowi święta nabrały nowego wymiaru.
Coś muszę Serenkowi powiedzieć, stoi i czeka.
Przyglądam się Serenkowi.
Napisałem wiersz dzięki Serenkowi.
Korzysta z okazji, by wyznać Serenkowi miłość.

Biernik (kogo? co?): Serenka

Spotkałam Serenka w sklepie, kupowała świeże bułeczki.
Pożegnali w końcu Serenka i wyszli razem.
Przeprosiłam Serenka i poszłam dalej.
Na Serenka spłynęła niewymowna ulga.
Patrzy na Serenka wyczekująco.

Narzędnik (z kim? z czym?): Serenkiem

Tym razem korespondowałam z Serenkiem.
Razem z Serenkiem podążyłam na górne piętro za blondynką.
Razem z Serenkiem znaleźliśmy fajne towarzystwo do zabawy.
Ja z Serenkiem coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Obie z Serenkiem miałyśmy ochotę skakać do góry.

Miejscownik (o kim? o czym?): Serenku

I tak oto dowiedziałam się czegoś nowego o Serenku.
Posiadam całą serię powieści tego autora o Serenku.
Kto dziś pamięta o Serenku.
Mówimy tu oczywiście o Serenku.
Kiedyś tam chciałam napisać o Serenku.

Wołacz (hej!): Serenku

Cześć Serenku!
Dzień dobry Serenku!
Dobranoc Serenku!
Gdzie jesteś Serenku!?
Serenku! Wróć do mnie!