Odmiana imienia Saturek przez przypadki

Saturek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Saturek

Dopełniacz
(kogo? czego?):Saturka

Celownik
(komu? czemu?):Saturkowi

Biernik
(kogo? co?):Saturka

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Saturkiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Saturku

Wołacz
(hej!):Saturku!

Przykłady deklinacji imienia Saturek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Saturek

Autorem niniejszego tekstu jest Saturek.
Gdzie jest Saturek?
Jeśli jednak przegrasz, Saturek zostaje z nami.
Za chwilę wróci Saturek z lasu.
Ma na imię Saturek.

Dopełniacz (kogo? czego?): Saturka

Dzisiaj wyruszyliśmy do domu Saturka.
Jadę do Saturka.
Przedwczoraj były urodziny Saturka.
Postanowiłam zadzwonić do Saturka.
Prosimy o pomoc dla Saturka.

Celownik (komu? czemu?): Saturkowi

Chciałam szybko pochwalić się Saturkowi.
Zerwał jabłko i podał je Saturkowi.
Saturkowi włosy stanęły dęba na głowie.
Oczywiście każdy przyzna rację Saturkowi.
Dzięki Saturkowi święta nabrały nowego wymiaru.

Biernik (kogo? co?): Saturka

Na Saturka moje słowa podziałały niczym ostroga na bojowego ogiera.
Spojrzał na Saturka i uśmiechnął się.
Spoglądam na Saturka.
Poszłam dalej i wtedy poznałam Saturka.
Kacper patrzył na Saturka ze zdumieniem.

Narzędnik (z kim? z czym?): Saturkiem

Ja z Saturkiem chcemy się przebrać za wampiry.
Rozmawiam z Saturkiem.
Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z Saturkiem.
Pracuję z Saturkiem.
Dorota spotkała się z Saturkiem.

Miejscownik (o kim? o czym?): Saturku

Jest to prawdziwe kompendium wiedzy o Saturku.
Dziś napiszę o Saturku.
Teraz chcę napisać parę słów o Saturku.
Pomyśl nad tym, co mówiłam ci o Saturku.
W powrotnej drodze myślał o Saturku.

Wołacz (hej!): Saturku

Gdzie jesteś Saturku!?
Saturku! Wróć do mnie!
Dzień dobry Saturku!
Dobry wieczór Saturku!
Saturku! Uważaj!