Odmiana imienia Naduśka przez przypadki

Naduśka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Naduśka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Naduśki

Celownik
(komu? czemu?):Naduśce

Biernik
(kogo? co?):Naduśkę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Naduśką

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Naduśce

Wołacz
(hej!):Naduśko!

Przykłady deklinacji imienia Naduśka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Naduśka

Naduśka nie umie grać na gitarze.
Jutro Naduśka wyjdzie ze szpitala.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Naduśka.
Naduśka chce pójść ze mną na spacer.
Autorem niniejszego tekstu jest Naduśka.

Dopełniacz (kogo? czego?): Naduśki

Lubię śpiewać zwłaszcza dla Naduśki.
Dziadek Naduśki w tym czasie miał chorą rękę.
Nie ma Naduśki.
Piszę list do Naduśki.
Późny start nie okazał się być zgubnym dla kariery Naduśki.

Celownik (komu? czemu?): Naduśce

Rozalia z troską przyglądała się Naduśce.
Opowiedziałam Naduśce o przykrości która mnie spotkała.
Coś muszę Naduśce powiedzieć, stoi i czeka.
Słoik z kawą wyleciał Naduśce z rąk.
Zostawiam Naduśce karteczkę i już mnie nie ma.

Biernik (kogo? co?): Naduśkę

Lubię Naduśkę.
Przyniesiona przez Naduśkę kawa okazała się tą nieco gorszą.
Zdjęcie przesłane przez Naduśkę.
Czekałam na Naduśkę w kawiarni.
Spojrzałem znacząco na Naduśkę.

Narzędnik (z kim? z czym?): Naduśką

Idę na spacer z Naduśką.
Razem z Naduśką zrobiłyśmy obiad.
Zostanę tu tylko z Naduśką i chłopakami.
Byliśmy wczoraj pierwszy raz z Naduśką na krytym basenie.
Śpiewam z Naduśką.

Miejscownik (o kim? o czym?): Naduśce

Zastanawiał się dlaczego wspomniał o Naduśce.
Zastanawiałam się czy powiedzieć mamie o Naduśce.
Zastanawiam się czy powiedzieć mami o Naduśce.
Mamrotał coś o Naduśce, gdy podtrzymywał się ściany.
Od ostatniego wpisu o Naduśce wydarzyło się sporo.

Wołacz (hej!): Naduśko

Gdzie jesteś Naduśko!?
Dobranoc Naduśko!
Cześć Naduśko!
Dobry wieczór Naduśko!
Naduśko! Gdzie jesteś?