Odmiana imienia Mir przez przypadki

Mir imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Mir

Dopełniacz
(kogo? czego?):Mirem

Celownik
(komu? czemu?):Mirze

Biernik
(kogo? co?):Mira

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Mira!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Mirze

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Mirowi

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady odmiany imienia Mir” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Mir

Na drugie imię mam Mir.
Mir ma katar i źle się czuje.
Gdzie jest Mir?
Jutro Mir wyjdzie ze szpitala.
W domu Mir często urządza rodzicom pokazy mody.

Dopełniacz (kogo? czego?): Mirem

Postanowiłam zadzwonić do Mirem.
Ręka Mirem uniesiona ponad głowę zamachnęła się.
Tata Mirem opowiedział mi o swoich przygodach w wojsku.
W sobotę są urodziny Mirem.
Zaproszenia na urodziny Mirem są gotowe.

Celownik (komu? czemu?): Mirze

Ten nie pozostał dłużny Mirze.
Nie wiem, co powiedzieć Mirze.
Ja na pewno przekaże swój procent Mirze.
Kto wie, może Mirze wyjdzie do na dobre.
Musiałam się zwierzyć Mirze.

Biernik (kogo? co?): Mira

Pożegnali w końcu Mira i wyszli razem.
Mira natychmiast ogarnęła gorąca błogość.
W Mira nagle coś wstąpiło.
Podchodzi, całuje Mira i idzie do wyjścia.
Postaram się namówić Mira na spacer.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Razem z podążyłam na górne piętro za blondynką.
Zakończyliśmy edycję kwietniową z .
Weekend spędzony z był przesympatyczny.
Oboje z wybuchliśmy śmiechem.
Pracuję razem z .

Miejscownik (o kim? o czym?):

Pomyśl nad tym, co napisałam ci o .
Mówimy tu oczywiście o .
Czasami myślę sobie o .
Myślałam cały czas tylko o .
To jest pieśń o .

Wołacz (hej!): Mira

Gdzie jesteś Mira!?
Mira! Wróć do mnie!
Hej Mira!
Dziękuję Mira za rozmowę!
Dobry wieczór Mira!