Odmiana imienia Maronek przez przypadki

Maronek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Maronek

Dopełniacz
(kogo? czego?):Maronka

Celownik
(komu? czemu?):Maronkowi

Biernik
(kogo? co?):Maronka

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Maronkiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Maronku

Wołacz
(hej!):Maronku!

Przykłady deklinacji imienia Maronek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Maronek

Jeśli jednak przegrasz, Maronek zostaje z nami.
Maronek odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Maronek nie umie grać na gitarze.
Jak już wiecie mam na imię Maronek.
Maronek nie umie śpiewać.

Dopełniacz (kogo? czego?): Maronka

Dzisiaj pojechaliśmy do mieszkania Maronka.
Przez cały dzień czułam wzrok Maronka na sobie.
Nie ma Maronka.
Lampion z dyni zrobiony na prośbę Maronka.
Uroda Maronka miała potężną moc.

Celownik (komu? czemu?): Maronkowi

Zrzuciła z siebie pelerynę i oddała ją Maronkowi.
Zerwał jabłko i podał je Maronkowi.
Zostawiam Maronkowi karteczkę i już mnie nie ma.
Dzięki Maronkowi święta nabrały nowego wymiaru.
Oddaję Maronkowi list.

Biernik (kogo? co?): Maronka

Doprowadził tym Maronka do stanu bliskiego apopleksji.
Maronka zaczęło to nieco irytować.
Popatrzyłam na Maronka przekonana, że zacznie mówić dalej.
Spojrzała na Maronka jeszcze raz.
Na Maronka moje słowa podziałały niczym ostroga na bojowego ogiera.

Narzędnik (z kim? z czym?): Maronkiem

Byliśmy z Maronkiem na jarmarku.
Zginął w pojedynku z Maronkiem.
Powinnam jednak pojechać z Maronkiem.
Siedzieliśmy z Maronkiem na ławce w parku.
Ja z Maronkiem chcemy się przebrać za wampiry.

Miejscownik (o kim? o czym?): Maronku

Myślałam cały czas tylko o Maronku.
Muszę Ci powiedzieć prawdę o Maronku.
Dobrze, że wspomniałeś o Maronku.
Śpiewam o Maronku.
Na pewno słyszałyście o Maronku.

Wołacz (hej!): Maronku

Maronku! Wróć do mnie!
Witaj Maronku!
Dobranoc Maronku!
Maronku! Gdzie jesteś?
Cześć Maronku!