Odmiana imienia Lusia przez przypadki

Lusia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Lusia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Lusi

Celownik
(komu? czemu?):Lusi

Biernik
(kogo? co?):Lusię

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Lusią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Lusi

Wołacz
(hej!):Lusiu!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Lusie

Dopełniacz
(kogo? czego?):Luś

Celownik
(komu? czemu?):Lusiom

Biernik
(kogo? co?):Lusie

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Lusiami

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Lusiach

Wołacz
(hej!):Lusie!

Przykłady deklinacji imienia Lusia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Lusia

Lusia ma katar i źle się czuje.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Lusia.
Lusia chce pójść ze mną na spacer.
Co robi Lusia?
Ja i Lusia nie wiedziałyśmy, co robić.

Dopełniacz (kogo? czego?): Lusi

Rozalia podeszła do Lusi.
Bardzo podoba mi się wypracowanie Lusi.
Serce Lusi stanęło na moment.
Tata Lusi opowiedział mi o swoich przygodach w wojsku.
Przed sobą ujrzałam rękę Lusi.

Celownik (komu? czemu?): Lusi

Lusi wpadły w ucho słowa piosenki.
Lusi udało się usłyszeć tylko parę słów.
Napisałem wiersz dzięki Lusi.
Powiedz wszystkim i Lusi, że nic mi nie jest.
Nie wiem, co powiedzieć Lusi.

Biernik (kogo? co?): Lusię

Spojrzał na Lusię i uśmiechnął się.
Odprowadziłam Lusię do wyjścia.
Pożegnali w końcu Lusię i wyszli razem.
Postaram się namówić Lusię na spacer.
Poszłam dalej i wtedy poznałam Lusię.

Narzędnik (z kim? z czym?): Lusią

Rozmawiam z Lusią.
Jadę z Lusią na dyskotekę.
Razem z Lusią podążyłam na górne piętro za blondynką.
Pracuję razem z Lusią.
Pracuję z Lusią.

Miejscownik (o kim? o czym?): Lusi

Muszę Ci powiedzieć prawdę o Lusi.
Przy Lusi zapomniałem o wszystkim.
Nie wspomniałem na początku o Lusi.
To jest pieśń o Lusi.
Pamiętajmy o Lusi i o tym, że była dobra dla nas wszystkich.

Wołacz (hej!): Lusiu

Dobry wieczór Lusiu!
Witaj Lusiu!
Cześć Lusiu!
Gdzie jesteś Lusiu!?
Lusiu! Gdzie jesteś?