Odmiana imienia Ludmił przez przypadki

Ludmił imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Ludmił

Dopełniacz
(kogo? czego?):Ludmiła

Celownik
(komu? czemu?):Ludmiłowi

Biernik
(kogo? co?):Ludmiła

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Ludmiłem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Ludmile

Wołacz
(hej!):Ludmile!

Przykłady odmiany imienia Ludmił” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Ludmił

Ludmił tego nie widzi.
Jeśli jednak przegrasz, Ludmił zostaje z nami.
Dopiero do mnie dotarło, że Ludmił już tu jest.
Ludmił chce pójść ze mną na spacer.
Za chwilę wróci Ludmił z lasu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Ludmiła

Postanowiłam się nie wyróżniać i dołączyłam do Ludmiła.
Jadę do Ludmiła.
Przez cały dzień czułam wzrok Ludmiła na sobie.
Uroda Ludmiła miała potężną moc.
Przez uchylone drzwi usłyszałem wołanie Ludmiła.

Celownik (komu? czemu?): Ludmiłowi

Zszedłem z drogi Ludmiłowi i usiadłem w fotelu.
Ludmiłowi oczy błyszczą.
Ja na pewno przekaże swój procent Ludmiłowi.
Kto wie, może Ludmiłowi wyjdzie do na dobre.
Chciałam szybko pochwalić się Ludmiłowi.

Biernik (kogo? co?): Ludmiła

Spojrzał na Ludmiła i uśmiechnął się.
Sierżant wpatrywał się w Ludmiła jak zahipnotyzowany i nawet nie mrugał.
Widzę Ludmiła.
Przed sesją zapytałam Ludmiła co lubi.
Patrzył na Ludmiła z pełnym zgrozy podziwem.

Narzędnik (z kim? z czym?): Ludmiłem

Rozmawiam z Ludmiłem.
Refleksyjnie po spotkaniu z Ludmiłem.
Wieczorem z Ludmiłem znowu idziemy na spacer.
Razem z Ludmiłem przestaliśmy dawno za nimi nadążać.
Oboje z Ludmiłem kochamy słodycze, a ja uwielbiam piec.

Miejscownik (o kim? o czym?): Ludmile

Na naszym portalu dowiesz się wszystkiego o Ludmile.
Zapraszam na film dokumentalny o Ludmile.
Przy Ludmile zapomniałem o wszystkim.
Wspominam o Ludmile.
Kilka słów od autora materiału o Ludmile.

Wołacz (hej!): Ludmile

Hej Ludmile!
Dzień dobry Ludmile!
Dobry wieczór Ludmile!
Ludmile! Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś Ludmile!?