Odmiana imienia Dulka przez przypadki

Dulka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Dulka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Dulce

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Dulce

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Dulkę

Wołacz
(hej!):Dulko!

Przykłady deklinacji imienia Dulka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Dulka

Moje drugie imię to właśnie Dulka.
Dziś Dulka ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Dobrze, że Dulka grzecznie śpi.
Dulka odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Co robi Dulka?

Dopełniacz (kogo? czego?): Dulce

Na korytarzu blisko pokoju Dulce stało kilka osób.
Tata Dulce opowiedział mi o swoich przygodach w wojsku.
Wysyłam list do Dulce.
Przez uchylone drzwi usłyszałem wołanie Dulce.
Rodzina Dulce zginęła w wypadku samochodowym.

Celownik (komu? czemu?):

udało się usłyszeć tylko parę słów.
Oddaję list.
Dzięki mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Opowiedziałam o przykrości która mnie spotkała.
włosy stanęły dęba na głowie.

Biernik (kogo? co?):

Kacper patrzył na ze zdumieniem.
Doprowadził tym do stanu bliskiego apopleksji.
Kawę kupioną przez wysypała z plastykowego opakowania do puszki.
Całość dopełniają misternie zaaranżowane wnętrza przez .
Na moje słowa podziałały niczym ostroga na bojowego ogiera.

Narzędnik (z kim? z czym?): Dulce

Dorota spotkała się z Dulce.
Byliśmy z Dulce na jarmarku.
Dwa dni temu miałam z Dulce śmieszną przygodę.
A sytuacja z Dulce rozwinęła się nagle dosyć szybko.
Ja z Dulce chcemy się przebrać za wampiry.

Miejscownik (o kim? o czym?): Dulkę

Chciałam dowiedzieć się więcej o Dulkę.
Piszę o Dulkę.
Naszą piosenkę pisali z myślą o Dulkę.
Powoli spełniam swoje marzenia o Dulkę.
Śpiewam o Dulkę.

Wołacz (hej!): Dulko

Dziękuję Dulko za rozmowę!
Cześć Dulko!
Dobry wieczór Dulko!
Dulko! Wróć do mnie!
Dulko! Uważaj!