Odmiana imienia Dobiesławka przez przypadki

Dobiesławka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Dobiesławka

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Dobiesławce

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Dobiesławki

Dopełniacz
(kogo? czego?):Dobiesławkę

Celownik
(komu? czemu?):Dobiesławko

Biernik
(kogo? co?):Dobiesławką

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Dobiesławce

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Dobiesławka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Dobiesławka

Dobiesławka wraca do domu.
Dobiesławka nie umie śpiewać.
Na drugie imię mam Dobiesławka.
Dziś dowiedziałam się, że ma na imię Dobiesławka.
Dla mnie było już jasne, ze Dobiesławka umiera.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Ręka uniesiona ponad głowę zamachnęła się.
Nie ma .
Postanowiłam zadzwonić do .
Rozalia podeszła do .
Jestem mamą i jeszcze trojga innych dzieci.

Celownik (komu? czemu?):

Kto wie, może wyjdzie do na dobre.
Dzięki mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Zszedłem z drogi i usiadłem w fotelu.
udało się usłyszeć tylko parę słów.
Tego było już za wiele.

Biernik (kogo? co?):

Kiedy podążyłam za jego wzrokiem, ujrzałam .
Poszłam dalej i wtedy poznałam .
Doprowadził tym do stanu bliskiego apopleksji.
natychmiast ogarnęła gorąca błogość.
Lubię .

Narzędnik (z kim? z czym?): Dobiesławce

Dzisiaj miałam się spotkać pierwszy raz z Dobiesławce.
Pracuję z Dobiesławce.
Byliśmy z Dobiesławce na jarmarku.
Zakończyliśmy edycję kwietniową z Dobiesławce.
Idę na spacer z Dobiesławce.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Warto także pomyśleć chwilę o .
Pomyśl nad tym, co napisałam ci o .
Kiedyś chciałam napisać wiersz o .
Rozmawiam o .
Pomyśl nad tym, co mówiłam ci o .

Wołacz (hej!):

! Uważaj!
! Gdzie jesteś?
! Wróć do mnie!
Dobranoc !
Gdzie jesteś !?