Odmiana imienia Bernuś przez przypadki

Bernuś imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Bernuś

Dopełniacz
(kogo? czego?):Bernusia

Celownik
(komu? czemu?):Bernusiowi

Biernik
(kogo? co?):Bernusia

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Bernusiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Bernusiu

Wołacz
(hej!):Bernusiu!

Przykłady odmiany imienia Bernuś” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Bernuś

Bernuś wraca do domu.
Dobrze, że Bernuś grzecznie śpi.
Autorem niniejszego tekstu jest Bernuś.
Dziś Bernuś ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Bernuś.

Dopełniacz (kogo? czego?): Bernusia

Tata Bernusia sam opatrzył mi nogę.
Zaproszenia na urodziny Bernusia są gotowe.
Jestem mamą Bernusia i jeszcze trojga innych dzieci.
Postawa Bernusia była zupełnie inna.
Rano gdy wstałem obudził mnie wrzask Bernusia.

Celownik (komu? czemu?): Bernusiowi

Dzięki Bernusiowi mamy kolejny artykuł po polsku.
Bernusiowi udało się usłyszeć tylko parę słów.
Powiedz wszystkim i Bernusiowi, że nic mi nie jest.
Dzięki Bernusiowi mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Nie wiem, co powiedzieć Bernusiowi.

Biernik (kogo? co?): Bernusia

Postaram się namówić Bernusia na spacer.
Spojrzała na Bernusia jeszcze raz.
Popatrzyłam na Bernusia przekonana, że zacznie mówić dalej.
Spojrzałem znacząco na Bernusia.
Na Bernusia spłynęła niewymowna ulga.

Narzędnik (z kim? z czym?): Bernusiem

Pracuję razem z Bernusiem.
Siedzieliśmy z Bernusiem na ławce w parku.
Powinnam jednak pojechać z Bernusiem.
Śpiewam z Bernusiem.
Ja z Bernusiem coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.

Miejscownik (o kim? o czym?): Bernusiu

Kiedyś chciałam napisać wiersz o Bernusiu.
W głowie kłebiły mu się mysli i wspomnienia o Bernusiu.
Mowa oczywiście o Bernusiu.
Śpiewam o Bernusiu.
Chciałam dowiedzieć się więcej o Bernusiu.

Wołacz (hej!): Bernusiu

Dzień dobry Bernusiu!
Dziękuję Bernusiu za rozmowę!
Cześć Bernusiu!
Dobranoc Bernusiu!
Bernusiu! Uważaj!