Jak się pisze imię Fabunia? Piszemy o Fabunię czy o Fabunięi?
Imię żeńskie Fabunia należy do tego grona imion, których odmiana bardzo często sprawia kłopot. Problem z odmianą dotyczy deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niejasnością jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej zamieszczamy właściwą odmianę imienia Fabunia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
Mianownik (kto? co?):Fabunia - (imię żeńskie)
Dopełniacz (kogo? czego?): Piszę list do Fabunię.
Celownik (komu? czemu?): Kłaniam się Fabuniu.
Biernik (kogo? co?): Widzę Fabunią.
Narzędnik (z kim? z czym?):Pracuję z Fabuni.
Miejscownik (o kim? o czym?):Rozmawiam o Fabuni.
Wołacz (Hej!): Witaj Fabuni!
Jeżeli chcesz zobaczyć pełną tabelę deklinacji imienia Fabunia wraz z licznymi przykładami odmiany przez przypadki w zdaniach idź do strony: odmiana przez przypadki imienia Fabunia.