Jak się odmienia przez przypadki imię Franusia?
Imię żeńskie Franusia należy do tego grona imion, których deklinacja bardzo często sprawia trudność. Największy kłopot z deklinacją dotyczy deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niewiadomą jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej podajemy obowiązującą odmianę imienia Franusia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
Mianownik (kto? co?):Franusia - (imię żeńskie)
Dopełniacz (kogo? czego?): Nie ma Franusi.
Celownik (komu? czemu?): Przyznaję rację Franusi.
Biernik (kogo? co?): Widzę Franusię.
Narzędnik (z kim? z czym?):Pracuję razem z Franusią.
Miejscownik (o kim? o czym?):Rozmawiam o Franusi.
Wołacz (Hej!): Hej Franusiu!
Jeżeli chcesz zobaczyć pełną tabelę odmian imienia Franusia oraz liczne przykłady odmiany przez przypadki w zdaniach idź do sekcji: odmiana imienia Franusia przez przypadki.