Jak odmienić imię Matusia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku?
Imię żeńskie Matusia należy do tej grupy imion, których deklinacja bardzo często sprawia kłopot. Trudność z deklinacją dotyczy deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach zawiłością jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej prezentujemy obowiązującą odmianę imienia Matusia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
W mianowniku (kto? co?):Matusia - (imię żeńskie)
W dopełniaczu (kogo? czego?): Wysyłam list do Matusi.
W celowniku (komu? czemu?): Przyznaję rację Matusi.
W bierniku (kogo? co?): Widzę Matusię.
W narzędniku (z kim? z czym?):Pracuję razem z Matusią.
W miejscowniku (o kim? o czym?):Piszę o Matusi.
W wołaczu (Hej!): Gdzie jesteś Matusiu!?
Jeżeli chcesz zobaczyć pełną tabelę odmian imienia Matusia wraz z licznymi przykładami odmiany przez przypadki w zdaniach przejdź do sekcji: odmiana imienia Matusia przez przypadki.