Jak odmienić imię Lubomusia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku?
Imię żeńskie Lubomusia należy do tych imion, których deklinacja nierzadko sprawia kłopot. Problem z odmianą dotyczy w zasadzie deklinacji imienia w dopełniaczu, celowniku oraz w miejscowniku. Właśnie w tych przypadkach niewiadomą jest, kiedy piszemy jedno „i”, a kiedy dwa „ii”. Poniżej podajemy poprawną odmianę imienia Lubomusia przez przypadki w liczbie pojedynczej.
PrzypadekOdmiana w liczbie pojedynczej
W mianowniku (kto? co?):Lubomusia - (imię żeńskie)
W dopełniaczu (kogo? czego?): Nie ma Lubomusi.
W celowniku (komu? czemu?): Kłaniam się Lubomusi.
W bierniku (kogo? co?): Spoglądam na Lubomusię.
W narzędniku (z kim? z czym?):Idę na spacer z Lubomusią.
W miejscowniku (o kim? o czym?):Marzę o Lubomusi.
W wołaczu (Hej!): Witaj Lubomusiu!
Jeśli chcesz zobaczyć pełną tabelę odmian imienia Lubomusia wraz z licznymi przykładami odmiany przez przypadki w zdaniach idź do strony: odmiana przez przypadki imienia Lubomusia.