tur - odmiana przez przypadki
tur; rzeczownik; tura
tur; rzeczownik;
Odmiana przez przypadki rzeczownika tur przykłady ↓
tur; rzeczownik; tura
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
| Mianownik (kto? co?): | tur | tury |
| Dopełniacz (kogo? czego?): | tura | turów |
| Celownik (komu? czemu?): | turowi | turom |
| Biernik (kogo? co?): | tura | tury |
| Narzędnik (z kim? z czym?): | turem | turami |
| Miejscownik (o kim? o czym?): | turze | turach |
| Wołacz (hej!): | turze | tury |
Odmiana przez przypadki rzeczownika tur przykłady ↓
tur; rzeczownik;
| Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
| Mianownik (kto? co?): | tur | tury |
| Dopełniacz (kogo? czego?): | tura | turów |
| Celownik (komu? czemu?): | turowi | turom |
| Biernik (kogo? co?): | tur | tury |
| Narzędnik (z kim? z czym?): | turem | turami |
| Miejscownik (o kim? o czym?): | turze | turach |
| Wołacz (hej!): | turze | tury |
Przykłady deklinacji słowa „tur” w zdaniach
odmiana ↑
tur; rzeczownik; tura
Przykłady odmiany słowa „tur” w zdaniach
odmiana ↑
tur; rzeczownik;
Informacje o rzeczowniku „tur” w słownikach zewnętrznych
Poniżej znajdziesz odnośniki do słowników zewnętrznych, w których znaleziono informacje związane z rzeczownikiem tur:
» Wyjaśnienie znaczenia rzeczownika tur.
» Szukaj informacji o rzeczowniku tur w wyszukiwarce Google.
» Odpowiedzi krzyżówkowe dla rzeczownika tur.
» Słownik rymów do rzeczownika tur.