dąb - odmiana przez przypadki
dąb; rzeczownik; gatunek drzewa liściastego
dąb; rzeczownik;
Odmiana przez przypadki rzeczownika dąb przykłady ↓
dąb; rzeczownik; gatunek drzewa liściastego
Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
Mianownik (kto? co?): | dąb | dęby |
Dopełniacz (kogo? czego?): | dębu | dębów |
Celownik (komu? czemu?): | dębowi | dębom |
Biernik (kogo? co?): | dąb | dęby |
Narzędnik (z kim? z czym?): | dębem | dębami |
Miejscownik (o kim? o czym?): | dębie | dębach |
Wołacz (hej!): | dębie | dęby |
Odmiana przez przypadki rzeczownika dąb przykłady ↓
dąb; rzeczownik;
Przypadek | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
Mianownik (kto? co?): | dąb | dęby |
Dopełniacz (kogo? czego?): | dęba | dębów |
Celownik (komu? czemu?): | dębowi | dębom |
Biernik (kogo? co?): | dęba | dęby |
Narzędnik (z kim? z czym?): | dębem | dębami |
Miejscownik (o kim? o czym?): | dębie | dębach |
Wołacz (hej!): | dębie | dęby |
Przykłady deklinacji słowa „dąb” w zdaniach odmiana ↑
dąb; rzeczownik; gatunek drzewa liściastego
Przykłady zastosowania odmiany „dąb” w zdaniach w liczbie pojedynczej
Mianownik (kto? co?): dąb
Dąb to rodzaj drzew i krzewów z rodziny bukowatych.
Dąb to rodzaj drzew i krzewów z rodziny bukowatych.
Dąb jako dorosłe drzewo jest bardzo okazałe, przekraczające nawet 30 metrów wysokości.
Dąb szypułkowy to jeden z najpopularniejszych gatunków dębów.
Słowo dąb brzmiało pierwotnie w językach słowiańskich jako dąbr i oznaczało po prostu drzewo.
Starożytni Rzymianie wierzyli, że dąb jest siedzibą ich bóstw.
Dopełniacz (kogo? czego?): dębu
Ludy celtyckie wierzyli, że moc dębu jest pomocna w zaświatach, dlatego do grobów wkładali gałęzie dębowe.
Drewno dębu stosunkowo ciężkie i twarde znajduje powszechne zastosowanie w meblarstwie oraz budownictwie.
Motywy żołędzi i gałązek dębu występują w różnych herbach królewskich oraz rycerskich.
Ludy nordyckie dębu poświęcało bogu burz Thorowi.
Poszczególne gatunki dębu różnią się od siebie liśćmi i barwami jesiennymi.
Stare okazy dębu czczone były jako przybytek bóstwa przez większość pierwotnych ludów Europy.
W Polsce cenione są gatunki dębu szybko rosnące: dąb czerwony i dąb szkarłatny.
Wiele nazw miejscowości, pochodzi od dębu, np.: Dębno, Dąbrowa.
Żołędziami dębu kiedyś karmiono świnie, natomiast dawno temu służyły jako pożywienie dla ludzi.
Żołędzie dębu stanowiły niegdyś karmę dla trzody chlewnej.
Przykłady użycia deklinacji „dąb” w zdaniach w liczbie mnogiej
Mianownik (kto? co?): dęby
Dęby rosną w bardzo zróżnicowanych warunkach glebowych.
Dęby to drzewa i krzewy rodzące charakterystyczne owoce zwane żołędziami.
Dopełniacz (kogo? czego?): dębów
Długowieczność i okazały wygląd dębów od wieków sprawiały na ludziach duże wrażenie.
Gatunki dębów dziko rosnące w Polsce to np.: dąb burgundzki, dąb bezszypułkowy, dąb czerwony, dąb szypułkowy.
Kwiaty dębów zapylane są przez wiatr.
Liczne gatunki dębów uprawiane są jako rośliny ozdobne.
Niektóre gatunki dębów mogą mieć znaczenie jako rośliny miododajne.
Owocami dębów są orzechy zwane żołędziami.
Owoce dębów, czyli żołędzie, osiągają dojrzałość w pierwszym lub drugim roku.
Wiele gatunków dębów dostarcza cenionego drewna szeroko wykorzystywanego w meblarstwie.
Miejscownik (o kim? o czym?): dębach
Przykłady odmiany słowa „dąb” w zdaniach odmiana ↑
dąb; rzeczownik;
Informacje o rzeczowniku „dąb” w słownikach zewnętrznych
Poniżej zostały umieszczone linki do słowników zewnętrznych, w których znaleziono informacje związane z rzeczownikiem dąb:
» Synonimy dla rzeczownika dąb.
» Odpowiedzi do krzyżówki dla rzeczownika dąb.
» Definicja rzeczownika dąb.
» Słownik rymów do rzeczownika dąb.
» Szukaj informacji o rzeczowniku dąb w wyszukiwarce Google.