Odmiana imienia Winandka przez przypadki

Winandka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Winandka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Winandce

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Winandce

Wołacz
(hej!):Winandki!

Przykłady deklinacji imienia Winandka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Winandka

W domu Winandka często urządza rodzicom pokazy mody.
Winandka nie umie śpiewać.
Winandka chce pójść ze mną na spacer.
Co robi Winandka?
Ja i Winandka nie wiedziałyśmy, co robić.

Dopełniacz (kogo? czego?): Winandce

Byłam pełna uznania dla rozwoju Winandce.
Zostało sto dni do narodzin Winandce.
Szkoda że Winandce prawie że w ogóle nie ma.
Rodzina Winandce wyprowadziła się.
Zobaczyłam uśmiechniętą twarz Winandce.

Celownik (komu? czemu?):

Korzysta z okazji, by wyznać miłość.
Dzięki mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
oczy błyszczą.
Kupiłem magnes na lodówkę.
Mama przyznała rację .

Biernik (kogo? co?):

Sierżant wpatrywał się w jak zahipnotyzowany i nawet nie mrugał.
Doprowadził tym do stanu bliskiego apopleksji.
znalazłam w recepcji hotelu.
Spojrzałam na w wymownym geście.
Przed wejściem spotkaliśmy .

Narzędnik (z kim? z czym?):

Refleksyjnie po spotkaniu z .
Byliśmy z na jarmarku.
Zostaliśmy z w salonie sami.
Sprzątam pokój razem z .
Razem z wpadliśmy na pomysł pewnej sesji.

Miejscownik (o kim? o czym?): Winandce

Tej nocy po raz pierwszy śniłam o Winandce.
Zrozumiałam, że muszę teraz powiedzieć prawdę o Winandce.
W głowie kłebiły mu się mysli i wspomnienia o Winandce.
Przynajmniej tak myślał tata o Winandce.
Posiadam całą serię powieści tego autora o Winandce.

Wołacz (hej!): Winandki

Dzień dobry Winandki!
Gdzie jesteś Winandki!?
Winandki! Wróć do mnie!
Winandki! Uważaj!
Winandki! Gdzie jesteś?