Odmiana imienia Wiereczka przez przypadki

Wiereczka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Wiereczka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Wiereczki

Celownik
(komu? czemu?):Wiereczce

Biernik
(kogo? co?):Wiereczkę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Wiereczką

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Wiereczce

Wołacz
(hej!):Wiereczko!

Przykłady odmiany imienia Wiereczka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Wiereczka

Gdzie jest Wiereczka?
Ma na imię Wiereczka.
Dobrze, że Wiereczka grzecznie śpi.
Autorem niniejszego tekstu jest Wiereczka.
Co robi Wiereczka?

Dopełniacz (kogo? czego?): Wiereczki

Szukałem linków do strony Wiereczki.
Jadę do Wiereczki.
Bardzo podoba mi się wypracowanie Wiereczki.
Lampion z dyni zrobiony na prośbę Wiereczki.
Zaproszenia na urodziny Wiereczki są gotowe.

Celownik (komu? czemu?): Wiereczce

Dzięki Wiereczce mamy kolejny artykuł po polsku.
Kupiłem Wiereczce magnes na lodówkę.
Zerwał jabłko i podał je Wiereczce.
Daję Wiereczce, to co najlepsze we mnie.
Zostawiam Wiereczce karteczkę i już mnie nie ma.

Biernik (kogo? co?): Wiereczkę

Spoglądam na Wiereczkę.
W Wiereczkę nagle coś wstąpiło.
Nieśmiało gładzi Wiereczkę po włosach.
Oszołomienie spadło teraz na Wiereczkę i na moment odebrało mu wigor.
Popatrzyłam na Wiereczkę przekonana, że zacznie mówić dalej.

Narzędnik (z kim? z czym?): Wiereczką

Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z Wiereczką.
Weekend spędzony z Wiereczką był przesympatyczny.
Ja z Wiereczką siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Karolina miała się spotkać z Wiereczką przed szkołą.
Powinnam jednak pojechać z Wiereczką.

Miejscownik (o kim? o czym?): Wiereczce

Zastanawiam się dlaczego wspomniałeś o Wiereczce.
Przynajmniej tak myślał tata o Wiereczce.
Powiedz mi, co myślisz o Wiereczce.
Kiedyś chciałam napisać o Wiereczce.
Na pewno słyszałyście o Wiereczce.

Wołacz (hej!): Wiereczko

Wiereczko! Uważaj!
Wiereczko! Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś Wiereczko!?
Wiereczko! Wróć do mnie!
Dziękuję Wiereczko za rozmowę!