Odmiana imienia Tiborek przez przypadki

Tiborek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Tiborek

Dopełniacz
(kogo? czego?):Tiborka

Celownik
(komu? czemu?):Tiborkowi

Biernik
(kogo? co?):Tiborka

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Tiborkiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Tiborku

Wołacz
(hej!):Tiborku!

Przykłady odmiany imienia Tiborek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Tiborek

Ja i Tiborek nie wiedziałyśmy, co robić.
Tiborek odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Ma na imię Tiborek.
Mam na imię Tiborek.
Jak już wiecie mam na imię Tiborek.

Dopełniacz (kogo? czego?): Tiborka

Muszę pochwalić pomysł Tiborka.
Rano gdy wstałem obudził mnie wrzask Tiborka.
Jestem mamą Tiborka i jeszcze trojga innych dzieci.
Trzeba wymyślić jakąś bajkę dla Tiborka.
Nie lubię Tiborka.

Celownik (komu? czemu?): Tiborkowi

Musiałam się zwierzyć Tiborkowi.
Przyglądam się Tiborkowi.
Dzięki Tiborkowi mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Chciałam szybko pochwalić się Tiborkowi.
Tym razem nie damy Tiborkowi dojść do głosu.

Biernik (kogo? co?): Tiborka

Chwyciła Tiborka za rękaw płaszcza.
Patrzy na Tiborka wyczekująco.
Doprowadził tym Tiborka do stanu bliskiego apopleksji.
Spojrzałam na Tiborka jak dopisuje kolejne literki.
Spotkałam Tiborka w sklepie, kupowała świeże bułeczki.

Narzędnik (z kim? z czym?): Tiborkiem

Ale można sobie zrobić zdjęcie z Tiborkiem.
Obie z Tiborkiem miałyśmy ochotę skakać do góry.
Byliśmy z Tiborkiem na jarmarku.
Siedzieliśmy z Tiborkiem przy basenie.
Tym razem korespondowałam z Tiborkiem.

Miejscownik (o kim? o czym?): Tiborku

A o Tiborku to i słowa rzec nie umiał.
Dziś napiszę o Tiborku.
Ten wiersz jest o Tiborku.
Kto dziś pamięta o Tiborku.
Dziś jeszcze powiemy sobie słówko o Tiborku.

Wołacz (hej!): Tiborku

Dobranoc Tiborku!
Gdzie jesteś Tiborku!?
Tiborku! Wróć do mnie!
Dobry wieczór Tiborku!
Dzień dobry Tiborku!