Odmiana imienia Thoruś przez przypadki

Thoruś imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Thoruś

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Thorusiowi

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Thorusiu

Wołacz
(hej!):!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Thorusiem

Dopełniacz
(kogo? czego?):Thorusiu

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Thorusia

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Thorusia!

Przykłady deklinacji imienia Thoruś” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Thoruś

Thoruś tego nie widzi.
Thoruś nie umie śpiewać.
Moje drugie imię to właśnie Thoruś.
Autorem niniejszego tekstu jest Thoruś.
Thoruś chce pójść ze mną na spacer.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Nie lubię .
Zbieramy na nowy wózek dla .
Dzisiaj pojechaliśmy do mieszkania .
siedziała na podłodze oparta o ścianę.
Jadę do .

Celownik (komu? czemu?): Thorusiowi

Musiałam się zwierzyć Thorusiowi.
Dopiero teraz zrozumiałem, że Thorusiowi coś się stało.
Thorusiowi przyszła nagle do głowy straszna myśl.
Dzięki Thorusiowi święta nabrały nowego wymiaru.
Słoik z kawą wyleciał Thorusiowi z rąk.

Biernik (kogo? co?):

Widzę .
Spojrzał na i uśmiechnął się.
Popatrzyłam na przekonana, że zacznie mówić dalej.
Całość dopełniają misternie zaaranżowane wnętrza przez .
natychmiast ogarnęła gorąca błogość.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Wieczorem z znowu idziemy na spacer.
Rozmawiam z .
Powinnam jednak pojechać z .
A sytuacja z rozwinęła się nagle dosyć szybko.
Zakończyliśmy edycję kwietniową z .

Miejscownik (o kim? o czym?): Thorusiu

No a teraz trochę więcej o Thorusiu.
Rozmawiam o Thorusiu.
Na pewno słyszałyście o Thorusiu.
Dyskutuję o Thorusiu.
Na koniec parę słów o Thorusiu.

Wołacz (hej!):

! Uważaj!
Gdzie jesteś !?
Witaj !
Hej !
! Wróć do mnie!