Odmiana imienia Sofunia przez przypadki

Sofunia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Sofunia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Sofuni

Celownik
(komu? czemu?):Sofuni

Biernik
(kogo? co?):Sofunię

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Sofunią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Sofuni

Wołacz
(hej!):Sofuniu!

Przykłady odmiany imienia Sofunia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Sofunia

Autorem artykułu jest Sofunia.
Dobrze, że Sofunia grzecznie śpi.
Ja i Sofunia nie wiedziałyśmy, co robić.
Dopiero do mnie dotarło, że Sofunia już tu jest.
Mam na imię Sofunia.

Dopełniacz (kogo? czego?): Sofuni

Lampion z dyni zrobiony na prośbę Sofuni.
Tymczasem zauważyłam wpis Sofuni kilka dni temu.
Zobaczyłam uśmiechniętą twarz Sofuni.
Ręka Sofuni uniesiona ponad głowę zamachnęła się.
Pożyczę od Sofuni samochód i możemy jechać.

Celownik (komu? czemu?): Sofuni

Ten nie pozostał dłużny Sofuni.
Tym razem nie damy Sofuni dojść do głosu.
Rozalia z troską przyglądała się Sofuni.
Oddaję Sofuni list.
Dzięki Sofuni mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.

Biernik (kogo? co?): Sofunię

Obserwuję Sofunię bardzo uważnie.
Na Sofunię spłynęła niewymowna ulga.
W końcu obudzili Sofunię, żeby ich ratował.
Poszłam dalej i wtedy poznałam Sofunię.
Postaram się namówić Sofunię na spacer.

Narzędnik (z kim? z czym?): Sofunią

Jadę na wycieczkę razem z Sofunią.
Ja z Sofunią coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Wczoraj wracamy z Sofunią od lekarza.
Pracuję z Sofunią.
Pracuję razem z Sofunią.

Miejscownik (o kim? o czym?): Sofuni

Na pewno słyszałyście o Sofuni.
Naszą piosenkę pisali z myślą o Sofuni.
Zastanawiał się dlaczego wspomniał o Sofuni.
Rozmawiam o Sofuni.
Pomyśl nad tym, co mówiłam Ci o Sofuni.

Wołacz (hej!): Sofuniu

Cześć Sofuniu!
Sofuniu! Wróć do mnie!
Dobranoc Sofuniu!
Sofuniu! Gdzie jesteś?
Dzień dobry Sofuniu!