Odmiana imienia Sławulka przez przypadki

Sławulka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Sławulka

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Sławulce

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):ze

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Sławulce

Wołacz
(hej!):Sławulko!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Sławulki

Dopełniacz
(kogo? czego?):Sławulką

Celownik
(komu? czemu?):Sławulkę

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):ze

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Sławulka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Sławulka

Co robi Sławulka?
Sławulka nie umie śpiewać.
Moje drugie imię to właśnie Sławulka.
Sławulka chce pójść ze mną na dyskotekę.
Dla mnie było już jasne, ze Sławulka umiera.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Zaproszenia na urodziny są gotowe.
Od razu zobaczyła ich mama .
Na korytarzu blisko pokoju stało kilka osób.
Tata poszedł otworzyć drzwi.
Najbardziej polubiłam ojca .

Celownik (komu? czemu?): Sławulce

Od początku próbujemy pomóc Sławulce.
Tym razem nie damy Sławulce dojść do głosu.
Korzysta z okazji, by wyznać Sławulce miłość.
Kupiłem Sławulce magnes na lodówkę.
Napisałem wiersz dzięki Sławulce.

Biernik (kogo? co?):

Obserwuję bardzo uważnie.
Spojrzał na i uśmiechnął się.
Spojrzałam na jak dopisuje kolejne literki.
Kacper patrzył na ze zdumieniem.
Nieśmiało gładzi po włosach.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Jadę na wycieczkę razem ze .
Rozmawiam ze .
Siedzieliśmy ze przy basenie.
Dorota spotkała się ze .
Ja ze siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.

Miejscownik (o kim? o czym?): Sławulce

Wczoraj wspomniałam o Sławulce z moim tatą.
Wtedy chciałam się czegoś dowiedzieć o nim i o Sławulce.
Kilka słów od autora materiału o Sławulce.
W głowie kłebiły mu się mysli i wspomnienia o Sławulce.
Przygotowuje książkę o Sławulce.

Wołacz (hej!): Sławulko

Gdzie jesteś Sławulko!?
Witaj Sławulko!
Sławulko! Gdzie jesteś?
Dobranoc Sławulko!
Hej Sławulko!