Odmiana imienia Romanusia przez przypadki

Romanusia imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Romanusia

Dopełniacz
(kogo? czego?):Romanusi

Celownik
(komu? czemu?):Romanusi

Biernik
(kogo? co?):Romanusię

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Romanusią

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Romanusi

Wołacz
(hej!):Romanusiu!

Przykłady deklinacji imienia Romanusia” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Romanusia

Dobrze, że Romanusia grzecznie śpi.
Ja i Romanusia nie wiedziałyśmy, co robić.
Romanusia tego nie widzi.
Dla mnie było już jasne, ze Romanusia umiera.
Jutro Romanusia wyjdzie ze szpitala.

Dopełniacz (kogo? czego?): Romanusi

Serce Romanusi stanęło na moment.
Tata Romanusi sam opatrzył mi nogę.
Zaproszenia na urodziny Romanusi są gotowe.
Postanowiłam się nie wyróżniać i dołączyłam do Romanusi.
Dzisiaj pojechaliśmy do mieszkania Romanusi.

Celownik (komu? czemu?): Romanusi

Opowiadam Romanusi o swoich zainteresowaniach.
Daję Romanusi, to co najlepsze we mnie.
Co tej Romanusi po głowie chodzi?
Nie wiem, co powiedzieć Romanusi.
Napisałem wiersz dzięki Romanusi.

Biernik (kogo? co?): Romanusię

Spojrzałam na Romanusię.
Przyniesiona przez Romanusię kawa okazała się tą nieco gorszą.
Spojrzał na Romanusię i uśmiechnął się.
Sierżant wpatrywał się w Romanusię jak zahipnotyzowany i nawet nie mrugał.
W końcu obudzili Romanusię, żeby ich ratował.

Narzędnik (z kim? z czym?): Romanusią

Sprzątam pokój z Romanusią.
Razem z Romanusią zrobiłyśmy obiad.
Rozmawiam z Romanusią.
Refleksyjnie po spotkaniu z Romanusią.
Wczoraj wracamy z Romanusią od lekarza.

Miejscownik (o kim? o czym?): Romanusi

W podobny sposób w drodze powrotnej Joasia myślała o Romanusi.
To jest pieśń o Romanusi.
W powrotnej drodze myślał o Romanusi.
Zastanawiał się dlaczego wspomniał o Romanusi.
Przynajmniej tak myślał tata o Romanusi.

Wołacz (hej!): Romanusiu

Dobry wieczór Romanusiu!
Romanusiu! Gdzie jesteś?
Hej Romanusiu!
Dzień dobry Romanusiu!
Cześć Romanusiu!