Odmiana imienia Orek przez przypadki

Orek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Orek

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Orkowi

Biernik
(kogo? co?):Orku

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Orku

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Orkiem

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Orka

Wołacz
(hej!):Orka!

Przykłady odmiany imienia Orek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Orek

Orek chce pójść ze mną na dyskotekę.
Orek ma katar i źle się czuje.
Dla mnie było już jasne, ze Orek umiera.
Autorem artykułu jest Orek.
Orek odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Zaproszenia na urodziny są gotowe.
Jestem mamą i jeszcze trojga innych dzieci.
Lubię śpiewać zwłaszcza dla .
Postanowiłam sama sprawdzić na blogu, co u słychać.
Przedwczoraj były urodziny .

Celownik (komu? czemu?): Orkowi

Powiedz wszystkim i Orkowi, że nic mi nie jest.
Chciałam szybko pochwalić się Orkowi.
Coś muszę Orkowi powiedzieć, stoi i czeka.
Orkowi udało się usłyszeć tylko parę słów.
Dzięki Orkowi święta nabrały nowego wymiaru.

Biernik (kogo? co?): Orku

Nieśmiało gładzi Orku po włosach.
W Orku nagle coś wstąpiło.
Patrzył na Orku z pełnym zgrozy podziwem.
Orku zaczęło to nieco irytować.
Całość dopełniają misternie zaaranżowane wnętrza przez Orku.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Ja z siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Weekend spędzony z był przesympatyczny.
Oboje z kochamy słodycze, a ja uwielbiam piec.
Zginął w pojedynku z .
A sytuacja z rozwinęła się nagle dosyć szybko.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Na pewno słyszałyście o .
Pomyśl nad tym, co napisałam ci o .
Myślę o .
Myślał o i o swoim życiu.
Te widzenia mieszały mu się z nieustającą myślą o .

Wołacz (hej!):

! Gdzie jesteś?
! Uważaj!
Cześć !
! Wróć do mnie!
Dzień dobry !