Odmiana imienia Olivierek przez przypadki

Olivierek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Olivierek

Dopełniacz
(kogo? czego?):Olivierka

Celownik
(komu? czemu?):Olivierkowi

Biernik
(kogo? co?):Olivierka

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Olivierkiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Olivierku

Wołacz
(hej!):Olivierku!

Przykłady deklinacji imienia Olivierek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Olivierek

Olivierek chce pójść ze mną na spacer.
Gdzie jest Olivierek?
Co robi Olivierek?
Ma na imię Olivierek.
Za chwilę wróci Olivierek z lasu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Olivierka

Tata Olivierka poszedł otworzyć drzwi.
Od razu zobaczyła ich mama Olivierka.
Postanowiłam zadzwonić do Olivierka.
Ustaliliśmy jednak, ze na razie będę mieszkać u Olivierka.
Olivierka siedziała na podłodze oparta o ścianę.

Celownik (komu? czemu?): Olivierkowi

Mama przyznała rację Olivierkowi.
Co tej Olivierkowi po głowie chodzi?
Zrzuciła z siebie pelerynę i oddała ją Olivierkowi.
Dopiero teraz zrozumiałem, że Olivierkowi coś się stało.
Zaproponowałem Olivierkowi dwa tematy.

Biernik (kogo? co?): Olivierka

Nieśmiało gładzi Olivierka po włosach.
Patrzy na Olivierka wyczekująco.
Spoglądam na Olivierka.
Obserwuję Olivierka bardzo uważnie.
Spojrzał na Olivierka z zaciekawieniem.

Narzędnik (z kim? z czym?): Olivierkiem

Ja z Olivierkiem siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
Obie z Olivierkiem miałyśmy ochotę skakać do góry.
Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z Olivierkiem.
Jadę na wycieczkę razem z Olivierkiem.
Siedzieliśmy z Olivierkiem na kanapie.

Miejscownik (o kim? o czym?): Olivierku

Zastanawiam się czy powiedzieć mami o Olivierku.
Chcę wiedzieć, co myślisz o Olivierku.
Posiadam całą serię powieści tego autora o Olivierku.
Kiedyś chciałam napisać wiersz o Olivierku.
I tak oto dowiedziałam się czegoś nowego o Olivierku.

Wołacz (hej!): Olivierku

Gdzie jesteś Olivierku!?
Olivierku! Wróć do mnie!
Dzień dobry Olivierku!
Dobry wieczór Olivierku!
Hej Olivierku!