Odmiana imienia Norka przez przypadki

Norka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Norka

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Norką

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Norce

Wołacz
(hej!):!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Norki

Dopełniacz
(kogo? czego?):Norce

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Norkę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Norko

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Norka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Norka

Gdzie jest Norka?
Dziś Norka ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Dobrze, że Norka grzecznie śpi.
Co robi Norka?
Norka nie umie grać na gitarze.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Lampion z dyni zrobiony na prośbę .
Zaproszenia na urodziny są gotowe.
Najbardziej polubiłam ojca .
Od razu zobaczyła ich mama .
Rodzina zginęła w wypadku samochodowym.

Celownik (komu? czemu?):

Napisałem wiersz dzięki .
Dzięki święta nabrały nowego wymiaru.
Tego było już za wiele.
Musiałam się zwierzyć .
Zostawiam karteczkę i już mnie nie ma.

Biernik (kogo? co?): Norką

Patrzył na Norką wzrokiem pozbawionym cienia inteligencji.
Na Norką moje słowa podziałały niczym ostroga na bojowego ogiera.
Obserwuję Norką bardzo uważnie.
Na Norką spłynęła niewymowna ulga.
Odprowadziłam Norką do wyjścia.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Obie z postawiłyśmy na zmiany.
Ja z chcemy się przebrać za wampiry.
Jadę na wycieczkę razem z .
Ja z coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Jadę z na dyskotekę.

Miejscownik (o kim? o czym?): Norce

Artykuł o Norce wywołał burzę w mediach.
Teraz chcę napisać parę słów o Norce.
Kiedyś chciałam napisać o Norce.
Wspominam o Norce.
Powoli spełniam swoje marzenia o Norce.

Wołacz (hej!):

Dobranoc !
Dzień dobry !
Cześć !
Gdzie jesteś !?
Dziękuję za rozmowę!