Odmiana imienia Noreńka przez przypadki

Noreńka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Noreńka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Noreńką

Celownik
(komu? czemu?):Noreńkę

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Noreńki

Wołacz
(hej!):Noreńce!

Przykłady deklinacji imienia Noreńka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Noreńka

Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Noreńka.
Dopiero do mnie dotarło, że Noreńka już tu jest.
Noreńka odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Noreńka nie umie śpiewać.
Autorem artykułu jest Noreńka.

Dopełniacz (kogo? czego?): Noreńką

Muszę pochwalić pomysł Noreńką.
Teraz wiem ze to tylko pozory, kolejne kłamstwo Noreńką.
Zbieramy na nowy wózek dla Noreńką.
Postanowiłam zadzwonić do Noreńką.
Pożyczę od Noreńką samochód i możemy jechać.

Celownik (komu? czemu?): Noreńkę

Dzięki Noreńkę święta nabrały nowego wymiaru.
Dzięki Noreńkę mamy kolejny artykuł po polsku.
Kupiłem Noreńkę magnes na lodówkę.
Chciałam szybko pochwalić się Noreńkę.
Oddaję Noreńkę list.

Biernik (kogo? co?):

Popatrzyłam na przekonana, że zacznie mówić dalej.
Spoglądam na .
Patrzył na wzrokiem pozbawionym cienia inteligencji.
zaświerzbiały ręce.
Lubię .

Narzędnik (z kim? z czym?):

Powinnam jednak pojechać z .
Rozliczyłam się i powróciłam do rozmowy z .
Obie z postawiłyśmy na zmiany.
Zobacz wywiad z oraz innymi uczestnikami finału.
Idę na spacer z .

Miejscownik (o kim? o czym?): Noreńki

Chciałam dowiedzieć się więcej o Noreńki.
Przynajmniej tak myślał tata o Noreńki.
Zastanawiam się czy powiedzieć mami o Noreńki.
Pamiętajmy o Noreńki i jej rodzinie.
A o Noreńki to i słowa rzec nie umiał.

Wołacz (hej!): Noreńce

Dziękuję Noreńce za rozmowę!
Cześć Noreńce!
Dobry wieczór Noreńce!
Hej Noreńce!
Dzień dobry Noreńce!