Odmiana imienia Nareczka przez przypadki

Nareczka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Nareczka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Nareczce

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Nareczce

Wołacz
(hej!):Nareczko!

Przykłady deklinacji imienia Nareczka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Nareczka

Nareczka odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Moje drugie imię to właśnie Nareczka.
W domu Nareczka często urządza rodzicom pokazy mody.
Co robi Nareczka?
Dla mnie było już jasne, ze Nareczka umiera.

Dopełniacz (kogo? czego?): Nareczce

Tata Nareczce sam opatrzył mi nogę.
Lubię śpiewać zwłaszcza dla Nareczce.
Na korytarzu blisko pokoju Nareczce stało kilka osób.
Specjalnością Nareczce jest jazda na koniu.
Nie ma Nareczce.

Celownik (komu? czemu?):

Proszę nie dokuczać!
Zerwał jabłko i podał je .
przyszła nagle do głowy straszna myśl.
Mama przyznała rację .
Nie wiem, co powiedzieć .

Biernik (kogo? co?):

Zdjęcie przesłane przez .
Kawę kupioną przez wysypała z plastykowego opakowania do puszki.
Poznałam paru fajnych ludzi, w tym .
Odprowadziłam do wyjścia.
Oszołomienie spadło teraz na i na moment odebrało mu wigor.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Zostanę tu tylko z i chłopakami.
Dwa dni temu miałam z śmieszną przygodę.
Przez chwilę oboje z patrzyli na siebie.
Jadę z na dyskotekę.
Karolina miała się spotkać z przed szkołą.

Miejscownik (o kim? o czym?): Nareczce

No a teraz trochę więcej o Nareczce.
A przecież nikt inaczej o Nareczce nie pisał.
Dzisiaj chciałam napisać o Nareczce.
Myślę o Nareczce.
Posiadam całą serię powieści tego autora o Nareczce.

Wołacz (hej!): Nareczko

Witaj Nareczko!
Dzień dobry Nareczko!
Nareczko! Wróć do mnie!
Cześć Nareczko!
Dobranoc Nareczko!