Odmiana imienia Miluśka przez przypadki

Miluśka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Miluśka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Miluśce

Celownik
(komu? czemu?):Miluśką

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Miluśkę

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady odmiany imienia Miluśka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Miluśka

Ja i Miluśka nie wiedziałyśmy, co robić.
Autorem niniejszego tekstu jest Miluśka.
Dziś Miluśka ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Dopiero do mnie dotarło, że Miluśka już tu jest.
Dla mnie było już jasne, ze Miluśka umiera.

Dopełniacz (kogo? czego?): Miluśce

Postanowiłam sama sprawdzić na blogu, co u Miluśce słychać.
Ręka Miluśce uniesiona ponad głowę zamachnęła się.
Pożyczę od Miluśce samochód i możemy jechać.
Przed sobą ujrzałam rękę Miluśce.
Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy malarstwa Miluśce.

Celownik (komu? czemu?): Miluśką

Proszę Miluśką nie dokuczać!
Coś muszę Miluśką powiedzieć, stoi i czeka.
Kto wie, może Miluśką wyjdzie do na dobre.
Zerwał jabłko i podał je Miluśką.
Miluśką wpadły w ucho słowa piosenki.

Biernik (kogo? co?):

Śmiał się głośno, wesoło i patrzał na bardzo przyjaźnie.
Sierżant wpatrywał się w jak zahipnotyzowany i nawet nie mrugał.
Widziałem dzisiaj z mojej klasy.
Pożegnali w końcu i wyszli razem.
Nieśmiało gładzi po włosach.

Narzędnik (z kim? z czym?): Miluśkę

W praktyce minęło już pół roku odkąd nie jestem z Miluśkę.
Refleksyjnie po spotkaniu z Miluśkę.
Wymyśliłam z Miluśkę nową zabawę.
Razem z Miluśkę podążyłam na górne piętro za blondynką.
Ja z Miluśkę siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Ten wiersz jest o .
Przez chwilę pomyślałam o .
Nie wspomniałem na początku o .
A o to i słowa rzec nie umiał.
Posiadam całą serię powieści tego autora o .

Wołacz (hej!):

! Wróć do mnie!
! Uważaj!
Cześć !
Dobranoc !
Witaj !