Odmiana imienia Ludwin przez przypadki

Ludwin imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Ludwin

Dopełniacz
(kogo? czego?):Ludwinowi

Celownik
(komu? czemu?):Ludwinem

Biernik
(kogo? co?):Ludwinie

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Ludwin” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Ludwin

Jeśli jednak przegrasz, Ludwin zostaje z nami.
Na drugie imię mam Ludwin.
Jak już wiecie mam na imię Ludwin.
Ja i Ludwin nie wiedziałyśmy, co robić.
Ludwin wraca do domu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Ludwinowi

Tata Ludwinowi sam opatrzył mi nogę.
Postanowiłam się nie wyróżniać i dołączyłam do Ludwinowi.
Bardzo podoba mi się wypracowanie Ludwinowi.
Przez uchylone drzwi usłyszałem wołanie Ludwinowi.
Przedwczoraj były urodziny Ludwinowi.

Celownik (komu? czemu?): Ludwinem

Dzięki Ludwinem mamy kolejny artykuł po polsku.
Ludwinem włosy stanęły dęba na głowie.
Coś muszę Ludwinem powiedzieć, stoi i czeka.
Przyglądam się Ludwinem.
Ten nie pozostał dłużny Ludwinem.

Biernik (kogo? co?): Ludwinie

Widzę Ludwinie.
Obserwuję Ludwinie bardzo uważnie.
Patrzy na Ludwinie wyczekująco.
Spojrzałam na Ludwinie jak dopisuje kolejne literki.
Spojrzałam na Ludwinie.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Wieczorem z znowu idziemy na spacer.
Jadę na wycieczkę razem z .
Obie z miałyśmy ochotę skakać do góry.
Siedzieliśmy z przy basenie.
Sprzątam pokój z .

Miejscownik (o kim? o czym?):

Artykuł o wywołał burzę w mediach.
Kto dziś pamięta o .
Kilka słów od autora materiału o .
Marzę o .
Powiedz mi, co myślisz o .

Wołacz (hej!):

! Gdzie jesteś?
! Wróć do mnie!
! Uważaj!
Dobranoc !
Hej !