Odmiana imienia Lesławka przez przypadki

Lesławka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Lesławka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Lesławko

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):Lesławkę!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Lesławką

Dopełniacz
(kogo? czego?):Lesławce

Celownik
(komu? czemu?):Lesławki

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Lesławce

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Lesławka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Lesławka

Lesławka odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Ja i Lesławka nie wiedziałyśmy, co robić.
Autorem artykułu jest Lesławka.
Na drugie imię mam Lesławka.
W domu Lesławka często urządza rodzicom pokazy mody.

Dopełniacz (kogo? czego?): Lesławko

Tata Lesławko opowiedział mi o swoich przygodach w wojsku.
Dla Lesławko ten pies jest naprawdę bezcenny.
Zostało sto dni do narodzin Lesławko.
Zobaczyłam uśmiechniętą twarz Lesławko.
Jestem mamą Lesławko i jeszcze trojga innych dzieci.

Celownik (komu? czemu?):

Mama przyznała rację .
Proszę nie dokuczać!
Musiałam się zwierzyć .
Zerwał jabłko i podał je .
Przyglądam się .

Biernik (kogo? co?):

Spojrzałam na jak dopisuje kolejne literki.
Na moje słowa podziałały niczym ostroga na bojowego ogiera.
Sierżant wpatrywał się w jak zahipnotyzowany i nawet nie mrugał.
Doprowadził tym do stanu bliskiego apopleksji.
Patrzy na wyczekująco.

Narzędnik (z kim? z czym?):

Siedzieliśmy z przy basenie.
Ja z chcemy się przebrać za wampiry.
Refleksyjnie po spotkaniu z .
Byliśmy z na jarmarku.
Obie z miałyśmy ochotę skakać do góry.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Zastanawiał się dlaczego wspomniał o .
Dziś jeszcze powiemy sobie słówko o .
Chcę wiedzieć, co myślisz o .
Związana jest z nią legenda o .
Myślałam cały czas tylko o .

Wołacz (hej!): Lesławkę

Gdzie jesteś Lesławkę!?
Dziękuję Lesławkę za rozmowę!
Lesławkę! Gdzie jesteś?
Lesławkę! Wróć do mnie!
Lesławkę! Uważaj!