Odmiana imienia Kurtek przez przypadki

Kurtek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Kurtek

Dopełniacz
(kogo? czego?):Kurtka

Celownik
(komu? czemu?):Kurtkowi

Biernik
(kogo? co?):Kurtka

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Kurtkiem

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Kurtku

Wołacz
(hej!):Kurtku!

Przykłady deklinacji imienia Kurtek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Kurtek

Dziś Kurtek ściga się z czasem, podczas pisania egzaminu.
Za chwilę wróci Kurtek z lasu.
Kurtek tego nie widzi.
W domu Kurtek często urządza rodzicom pokazy mody.
Kurtek wraca do domu.

Dopełniacz (kogo? czego?): Kurtka

Krótki filmik przedstawiający braciszka Kurtka.
Nie ma Kurtka.
Trzeba wymyślić jakąś bajkę dla Kurtka.
Na korytarzu blisko pokoju Kurtka stało kilka osób.
Muszę pochwalić pomysł Kurtka.

Celownik (komu? czemu?): Kurtkowi

Mama przyznała rację Kurtkowi.
Tym razem nie damy Kurtkowi dojść do głosu.
Kurtkowi przyszła nagle do głowy straszna myśl.
Oddaję Kurtkowi list.
Co tej Kurtkowi po głowie chodzi?

Biernik (kogo? co?): Kurtka

Kurtka znalazłam w recepcji hotelu.
Przeprosiłam Kurtka i poszłam dalej.
Lubię Kurtka.
Nieśmiało gładzi Kurtka po włosach.
Śmiał się głośno, wesoło i patrzał na Kurtka bardzo przyjaźnie.

Narzędnik (z kim? z czym?): Kurtkiem

Zostaliśmy z Kurtkiem w salonie sami.
Razem z Kurtkiem znaleźliśmy fajne towarzystwo do zabawy.
Idę na spacer z Kurtkiem.
Ja z Kurtkiem siedzieliśmy w środku razem z narzędziami.
W praktyce minęło już pół roku odkąd nie jestem z Kurtkiem.

Miejscownik (o kim? o czym?): Kurtku

Na pewno słyszałyście o Kurtku.
Chcę wiedzieć, co myślisz o Kurtku.
Dziś jeszcze powiemy sobie słówko o Kurtku.
Przez chwilę pomyślałam o Kurtku.
Myślałam cały czas tylko o Kurtku.

Wołacz (hej!): Kurtku

Hej Kurtku!
Kurtku! Wróć do mnie!
Dzień dobry Kurtku!
Kurtku! Uważaj!
Gdzie jesteś Kurtku!?