Odmiana imienia Kamilek przez przypadki

Kamilek imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Kamilek

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Kamilku

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Kamilka

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Kamilkowi

Wołacz
(hej!):!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Kamilku

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):Kamilkiem

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Kamilka

Wołacz
(hej!):!

Przykłady odmiany imienia Kamilek” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Kamilek

Gdzie jest Kamilek?
Kamilek chce pójść ze mną na dyskotekę.
Autorem niniejszego tekstu jest Kamilek.
Dla mnie było już jasne, ze Kamilek umiera.
W domu Kamilek często urządza rodzicom pokazy mody.

Dopełniacz (kogo? czego?):

Od razu zobaczyła ich mama .
Ręka uniesiona ponad głowę zamachnęła się.
Tata sam opatrzył mi nogę.
Póki co dodaję zdjęcia z wakacji.
Zobaczyłam uśmiechniętą twarz .

Celownik (komu? czemu?): Kamilku

Zszedłem z drogi Kamilku i usiadłem w fotelu.
Co tej Kamilku po głowie chodzi?
Słoik z kawą wyleciał Kamilku z rąk.
Rozalia z troską przyglądała się Kamilku.
Nie wiem, co powiedzieć Kamilku.

Biernik (kogo? co?):

Spojrzała na jeszcze raz.
Postaram się namówić na spacer.
zaczęło to nieco irytować.
Poznałam paru fajnych ludzi, w tym .
Śmiał się głośno, wesoło i patrzał na bardzo przyjaźnie.

Narzędnik (z kim? z czym?): Kamilka

Siedzieliśmy z Kamilka na ławce w parku.
Pracuję razem z Kamilka.
Zginął w pojedynku z Kamilka.
Przez chwilę oboje z Kamilka patrzyli na siebie.
W praktyce minęło już pół roku odkąd nie jestem z Kamilka.

Miejscownik (o kim? o czym?): Kamilkowi

Dobrze, że wspomniałeś o Kamilkowi.
Dziś jeszcze powiemy sobie słówko o Kamilkowi.
Na wsi, za dużo rzeczy przypomina mi o Kamilkowi.
Pomyśl nad tym, co napisałam ci o Kamilkowi.
Mamrotał coś o Kamilkowi, gdy podtrzymywał się ściany.

Wołacz (hej!):

Dobry wieczór !
Hej !
Dzień dobry !
Witaj !
! Wróć do mnie!