Odmiana imienia Jennifer przez przypadki

Jennifer imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Jennifer

Dopełniacz
(kogo? czego?):Jennifer

Celownik
(komu? czemu?):Jennifer

Biernik
(kogo? co?):Jennifer

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Jennifer

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Jennifer

Wołacz
(hej!):Jennifer!

Przykłady deklinacji imienia Jennifer” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Jennifer

Autorem niniejszego tekstu jest Jennifer.
Jennifer odgrywa bardzo ważną rolę na boisku.
Jennifer tego nie widzi.
Dopiero do mnie dotarło, że Jennifer już tu jest.
Jennifer nie umie śpiewać.

Dopełniacz (kogo? czego?): Jennifer

Przedwczoraj były urodziny Jennifer.
Rozalia podeszła do Jennifer.
Byłam z nimi dziś na imieninach u cioci Jennifer.
Dzisiaj wyruszyliśmy do domu Jennifer.
Bardzo podoba mi się wypracowanie Jennifer.

Celownik (komu? czemu?): Jennifer

Mama przyznała rację Jennifer.
Jennifer oczy błyszczą.
Kto wie, może Jennifer wyjdzie do na dobre.
Dzięki Jennifer mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Nie wiem, co powiedzieć Jennifer.

Biernik (kogo? co?): Jennifer

Obserwuję Jennifer bardzo uważnie.
Podchodzi, całuje Jennifer i idzie do wyjścia.
Postaram się namówić Jennifer na spacer.
Pożegnali w końcu Jennifer i wyszli razem.
Spojrzałam na Jennifer.

Narzędnik (z kim? z czym?): Jennifer

Jadę na wycieczkę razem z Jennifer.
Oboje z Jennifer wybuchliśmy śmiechem.
Pracuję razem z Jennifer.
Razem z Jennifer podążyłam na górne piętro za blondynką.
Sprzątam pokój z Jennifer.

Miejscownik (o kim? o czym?): Jennifer

Artykuł o Jennifer wywołał burzę w mediach.
Przez chwilę pomyślałam o Jennifer.
Tej nocy po raz pierwszy śniłam o Jennifer.
Pamiętajmy o Jennifer i jej rodzinie.
Na wsi, za dużo rzeczy przypomina mi o Jennifer.

Wołacz (hej!): Jennifer

Jennifer! Wróć do mnie!
Cześć Jennifer!
Gdzie jesteś Jennifer!?
Witaj Jennifer!
Hej Jennifer!