Odmiana imienia Janinnka przez przypadki

Janinnka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Janinnka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Janinnki

Celownik
(komu? czemu?):Janinnce

Biernik
(kogo? co?):Janinnkę

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Janinnką

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Janinnce

Wołacz
(hej!):Janinnko!

Przykłady deklinacji imienia Janinnka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Janinnka

Ma na imię Janinnka.
Za chwilę wróci Janinnka z lasu.
Jak już wiecie mam na imię Janinnka.
Dopiero do mnie dotarło, że Janinnka już tu jest.
Moje drugie imię to właśnie Janinnka.

Dopełniacz (kogo? czego?): Janinnki

Nie lubię Janinnki.
Byłam pełna uznania dla rozwoju Janinnki.
Tato Janinnki produkował abażury.
Od razu zobaczyła ich mama Janinnki.
Muszę pochwalić pomysł Janinnki.

Celownik (komu? czemu?): Janinnce

Dzięki Janinnce mieliśmy też pięknie udekorowaną salę.
Zszedłem z drogi Janinnce i usiadłem w fotelu.
Musiałam się zwierzyć Janinnce.
Nie wiem, co powiedzieć Janinnce.
Janinnce włosy stanęły dęba na głowie.

Biernik (kogo? co?): Janinnkę

Przed wejściem spotkaliśmy Janinnkę.
Postaram się namówić Janinnkę na spacer.
Kawę kupioną przez Janinnkę wysypała z plastykowego opakowania do puszki.
Na Janinnkę spłynęła niewymowna ulga.
Widziałem dzisiaj Janinnkę z mojej klasy.

Narzędnik (z kim? z czym?): Janinnką

Razem z Janinnką wpadliśmy na pomysł pewnej sesji.
Pracuję razem z Janinnką.
Dwa dni temu miałam z Janinnką śmieszną przygodę.
Ja z Janinnką coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Wymyśliłam z Janinnką nową zabawę.

Miejscownik (o kim? o czym?): Janinnce

Wspominam o Janinnce.
Muszę Ci powiedzieć prawdę o Janinnce.
Mówimy tu oczywiście o Janinnce.
Niestety, nie umiała zapomnieć o Janinnce.
Te widzenia mieszały mu się z nieustającą myślą o Janinnce.

Wołacz (hej!): Janinnko

Janinnko! Uważaj!
Gdzie jesteś Janinnko!?
Dzień dobry Janinnko!
Janinnko! Gdzie jesteś?
Dziękuję Janinnko za rozmowę!