Odmiana imienia Honoryn przez przypadki

Honoryn imię męskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Honoryn

Dopełniacz
(kogo? czego?):Honorynowi

Celownik
(komu? czemu?):Honorynem

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Honoryna

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Honoryn” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Honoryn

Ja i Honoryn nie wiedziałyśmy, co robić.
Jak już wiecie mam na imię Honoryn.
Honoryn nie umie grać na gitarze.
Gdzie jest Honoryn?
Honoryn nie umie śpiewać.

Dopełniacz (kogo? czego?): Honorynowi

Ustaliliśmy jednak, ze na razie będę mieszkać u Honorynowi.
Rozalia podeszła do Honorynowi.
Nie mogła się doczekać, by w końcu wysłać ją do Honorynowi.
Serce Honorynowi stanęło na moment.
Tym razem prezentujemy wystawę Honorynowi.

Celownik (komu? czemu?): Honorynem

Tego Honorynem było już za wiele.
Zostawiam Honorynem karteczkę i już mnie nie ma.
Dzięki Honorynem mamy kolejny artykuł po polsku.
Mama przyznała rację Honorynem.
Kto wie, może Honorynem wyjdzie do na dobre.

Biernik (kogo? co?):

Popatrzyłam na przekonana, że zacznie mówić dalej.
Spojrzałem znacząco na .
Na spłynęła niewymowna ulga.
Patrzył na z pełnym zgrozy podziwem.
Oszołomienie spadło teraz na i na moment odebrało mu wigor.

Narzędnik (z kim? z czym?): Honoryna

Powinnam jednak pojechać z Honoryna.
Śpiewam z Honoryna.
Ja z Honoryna coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Oboje z Honoryna kochamy słodycze, a ja uwielbiam piec.
Karolina miała się spotkać z Honoryna przed szkołą.

Miejscownik (o kim? o czym?):

Mówimy tu oczywiście o .
Na wsi, za dużo rzeczy przypomina mi o .
Kiedyś chciałam napisać wiersz o .
Anna sama już nie wie, co myśleć o .
Kiedyś chciałam napisać o .

Wołacz (hej!):

Gdzie jesteś !?
Hej !
! Uważaj!
Dzień dobry !
Cześć !