Odmiana imienia Emilka przez przypadki

Emilka imię żeńskie

PrzypadekLiczba pojedyncza

Mianownik
(kto? co?):Emilka

Dopełniacz
(kogo? czego?):Emilką

Celownik
(komu? czemu?):

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z Emilce

Miejscownik
(o kim? o czym?):o Emilce

Wołacz
(hej!):Emilki!

PrzypadekLiczba mnoga

Mianownik
(kto? co?):Emilko

Dopełniacz
(kogo? czego?):

Celownik
(komu? czemu?):Emilkę

Biernik
(kogo? co?):

Narzędnik
(z kim? z czym?):z

Miejscownik
(o kim? o czym?):o

Wołacz
(hej!):!

Przykłady deklinacji imienia Emilka” w zdaniach w liczbie pojedynczej

Mianownik (kto? co?): Emilka

Moje drugie imię to właśnie Emilka.
Autorem artykułu jest Emilka.
Na drugie imię mam Emilka.
Pierwszą osobą którą zobaczyłem była Emilka.
Gdzie jest Emilka?

Dopełniacz (kogo? czego?): Emilką

Przyglądałam się dłoniom Emilką.
Specjalnością Emilką jest jazda na koniu.
Od razu zobaczyła ich mama Emilką.
Rodzina Emilką zginęła w wypadku samochodowym.
Dla Emilką ten pies jest naprawdę bezcenny.

Celownik (komu? czemu?):

Zerwał jabłko i podał je .
Opowiedziałam o przykrości która mnie spotkała.
Przyglądam się .
Dzięki mamy kolejny artykuł po polsku.
Mam nadzieję, że również się podoba.

Biernik (kogo? co?):

Lubię .
Na spłynęła niewymowna ulga.
natychmiast ogarnęła gorąca błogość.
Obserwuję bardzo uważnie.
O jego personalia miałam spytać prywatnie.

Narzędnik (z kim? z czym?): Emilce

Idę na spacer z Emilce.
Ja z Emilce coraz bardziej się do siebie zbliżaliśmy.
Zakończyliśmy edycję kwietniową z Emilce.
Jadę na wycieczkę razem z Emilce.
Ja z Emilce zrobiłyśmy koktajl brzoskwiniowy z nektarynek.

Miejscownik (o kim? o czym?): Emilce

Bardzo fajny blog o Emilce.
Posiadam całą serię powieści tego autora o Emilce.
Pamiętajmy o Emilce i o tym, że była dobra dla nas wszystkich.
Więcej o Emilce znajdziecie na naszej stronie.
Na naszym portalu dowiesz się wszystkiego o Emilce.

Wołacz (hej!): Emilki

Dziękuję Emilki za rozmowę!
Gdzie jesteś Emilki!?
Emilki! Gdzie jesteś?
Cześć Emilki!
Dzień dobry Emilki!